… Ama onlardan, hâlâ konuşabilmelerine karşın ses çıkmıyor. Kendimi onlara onca yakın hissetmiş olsam da, aklıma gelmiyorlar. Ama eskiden uzak, soğuk, gizemli duran sen, şimdi yanı başımda ışıl ışıl parlıyorsun. İçime bir kuşku düştüğünde, sana danışıyorum. Verdiğin yanıtlar onların verebileceklerinden çok daha doyurucu geliyor bana. Nerede olursam olayım, hep yanımdasın. Yokolup giden onlar. Sense varlığını en çok hissettirensin…