Rüyam Uslu
@FRYM
37 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
GOG – GIOVANNI PAPINI
İki dünya savaşının ardından iki kitap olarak yazılmış bir günlük. Roman demek yanlış olur. Gog ilginç bir tip. Öyle ki aslında nefret edilesi bir karaktere sahip. Hayata baktığı yerde ‘’doğru’’ kavramı yok. Kitap aslında her şeyin, her bakış açısının bir antitezi gibi.
Papini, kendi yaşadığı dönemde ortaya çıkan , tartışılan felsefi fikirleri farklı bakış açısıyla ele alıp bir de bu yönden bakalım diyen ve bunun için bir anti kahraman yaratan bir farklı düşünür gibi.
Kitap (-lar aslında) zor okunmuyor. Kısa kısa bölümler halinde, hemen her konuda bir fikir sunuyor. Genel kabulün dışında oluşu okuyucuya ilginç gelebilir. Bana göre kitabı( -ları) sevebilirsiniz ama Gog sevilir mi?
Bazı bölümleri çok sevdim: Bırakılmış Şehir, Ben Rubi’nin Fikirleri, Kendine Tapmak, Hiçbir Şey Benim Değil, Yıldızlar=İnsanlar…
Kitapta bir tarih sırası yok. Olay sırası da yok. Tarih ( gün ve ay) ve yer belirtilmiş ama yıl yok. Okurken rastgele bir bölüm olarak açılıp da okunabilir diye düşündüm.
Şuna inanmak gerekir ki hastalık ilaçtan başka bir şey değildir. Hastalık bir emniyet kapağı, bir çıkış kapısı, bir dökülme vasıtası, aşırı sağlığa bir tepki, doğanın sunduğu kıymetli bir koruyucudur.
SÖZCÜKLERİ TADAN ADAM – GUY LESCHZINER
DUYULARIMIZIN TUHAF VE ÜRPERTİCİ DÜNYASI
Kitabı adı yüzünden almıştım. Okumaya başladığımda eyvah dedim. Kitabı yarım bırakmaktan korktum. Kitap beni ters köşe yaptı. Her bölüm birbirinden ilginç yaşanmış tıp olaylarıyla dolu.
Beş duyumuzun beşinin de aynı oranda hayatımızı etkilediğini hastalarının yaşadığı nörolojik olaylarla açıklıyor ve bilimsel olarak anlatıyor. Sakın dili sizi korkutmasın. Tabii ki zaman zaman aşırı tıp terimleri var fakat olaylar o kadar ilginç ki boğulmuyorsunuz.
Örneğin savaş sırasında yaralanıp hastaneye gelen bir askerle , sıradan bir günde kazadan sonra hastaneye gelen insanın çektiği acı eşiği aynı değil.
Bir diğeri gerçekten sözcükleri tatlarıyla algılıyor. Bir başkası çalan müziğin renklerini söylüyor. Ve bunların hiçbiri psişik ya da spiritüel falan değil. Nörolojik olarak böyle insanlar var. Zannettiğimizden fazla.
İyi okumalar. Çok keyifliydi.
Reklam