Rüyam Uslu
@FRYM
37 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
''Tabii ki bu ormanda canavar yok. Nasıl olsun? Bir canavar ne yer ki zaten? -Domuz yer. -Biz de domuz yiyoruz!''
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
MAYA BÜYÜSÜ-ZEYNEP ÇOLAKOĞLU
Derinliğine şarap öğrenmek isteyenlere göre bir kitap. Bir tez çalışması gibi. Biraz da bir şeyler bilenlere göre. Koku ve aromalar, şarap yiyecek eşleşmeleri, bölgelerine göre şaraplar, şarap hakkında söz söyleyebilenler.
‘’Şarap yemekten daha asidik olmalıdır. Şarap yemekten daha tatlı olmalıdır. Şarap yemekle aynı derecede aroma yoğunluğuna sahip olmalıdır.’’
Kitap iki bölümden oluşuyor : Şarapla ilgili kapsamlı bilgi ve röportajlar
Keyifli bir kitap olmuş. Kendi adıma en çok şarap takvimini sevdim. Örneğin 16 şubat syrah ve 7 kasım Merlot günüymüş. Daha pek çok gün.
Kitabın son ikisi : Çok açıklayıcı bir sözlük ve dahasını isteyenlere kaynakça
SİS – MİGUEL de UNAMUNO
Augusto, Eugenia, Rosalio, Victor, Mauricio, Orfeus… tüm bunlar yazarın kendini anlatmak için kurguladığı kahramanlar. İçten içe her şeyle dalga geçen, yaramaz bir yazar var. Kendini hiç unutturmuyor. Okuyucu olayın içinde kaybolmak için çabaladıkça her şeyin hakimi olduğunu bilen yazar el sallıyor bir yerlerden.
Sözde bir aşk hikâyesinin içinde saklanıyor. Bazen de cüretkârca çıkıp okuyucuyla konuşuyor.
Her şeye karşı çıkan anarşist eniştenin içinde de , en yakın arkadaşı Victor’un içinde de yazar var. Alıştığımız biçimde değil. Hem kendiyle hem okuyucuyla hem de yarattığı kahramanla dalga geçen bir yazar.
Olay sözde bir aşk hikâyesi. Kadın erkek ilişkileri, dünyaya bakış, cinsiyet farklılıkları ve aynılıkları… Şekspiryen traji komik üsluplar, monoloğumsu diyaloglar… Kendi yazdığı türün adını da nivola koymuş yazar. Yazar her şeye karşı kafası da çarşı. Kitap her düşüncenin antitezini de savunuyor.
‘’ Kendilerini görebilselerdi, kendi içlerinden doğru kendi kendilerini görebilselerdi okuyucular ancak o zaman, burada bir şey olduğu yok demezlerdi. Eserde geçen bir şahsın ruhu; bu şahıs ister bir dramda, bir novelle’de, isterse n i v o l a’da bulunsun, ancak onların ruhu kadardır.’’ (Sa181) Bu ruhu hem yazara hem de okuyucuya mal ediyor.
Kahraman ve yazar arasındaki sis. Yaratmanın ve yaratılmış olmanın arasındaki sis. Bir varlık ve yokluk sorgulaması.
Tek gerçek kahraman Orfeus dersem yazarın tuzağına düşüyorum.
Altı çizilecek çok cümle var elbette. Bu sarkastik üslubu ve felsefeyi sevdim.
