Son cümleler şu şekilde
“Benimle hayat asla mükemmel olmayacak ama elimden geleni yapıyorum.
Artık bozuk olmadığımı biliyorum ve düzeltilmeme gerek yok.
Farklı olabilirim ve tıpkı reçel, krem şanti ve fıstık ezmesinin birlikteliği gibi göze ilk başta biraz tuhaf görünebilirim.
Ancak denemeye hevesi olan herkes benim Sandviç Adam Spesiyallerimi seviyor
Ve biliyorum ki bana bir şans verebilirlerse, benden de bir o kadar hoşlandıklarını fark edecekler. “
Belki normal diye bir şey yoktur.
Özellikle yakın çevresinde DEHB’li bireyler olanların mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum.
Onların duygu ve düşüncelerini , yaşadıklarını anlayabilmemize katkısı olacağı kanaatindeyim.