Sibel Güneşdoğdu
@Fabl
Binlerce kitabın okuru, binlerce sözcüğün yazarı...
Geliştirici Kitap Editörü/ Yazar
Dm'den Yazmayın Lütfen
İstanbul
364 okur puanıEylül 2019 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevgili Emre Anılmış’ın sıcacık anlatımıyla, hiç bitmesin dediğim romanlardandı; "iki nefes arası"
Bir günce gibi; her bölümün bir adı var; kahramanımız Rafet Jöne’nin yaşamından kesitler. Konular birbirinden kopuyor, yazar ustaca bağlıyor; gerilerde kalan soruların yanıtlarını, başka olayların gelişmesinde buluyorsunuz.
Üzerinde çalıştığı romanını tamamlamaya uğraşan Rafet, bir üniversitede Metin İncelemesi dersi veriyor; derslerde edebiyatlı bilgiler alıyoruz; bir eserin çözümlemesi, yazarının tarzı... Geçmişle gelecek arasında gidip geliyoruz. Kayseri’deki çocukluğu, annesi, babası, abisi, babasının bakkal dükkânındaki anılar; babasının ölümünden sonra gün yüzüne çıkan gerçekler…
Hocası, arada uğradığı terapisti, terapistin her defasında değişen sekreterleri, oturduğu binanın kapıcısı, abisiyle arasındaki çekişme… Karakterlere dağıtılan rollerin analizleri hoşça sunulmuş, bir gülümseme yayılıyor yüzünüze…
Kilo vermeye uğraşıyor Rafet, enfes bir kabak çorbası tarifi var; sanki önümüze gelse iştahla içebiliriz. Mine’yle ilişkisi, kızın gerçekleşmeyen beklentileri yüzünden bitiyor; sonlanan ilişkisinin, geçmiştekilerin, hiç başlayamamışların öykülerini dinliyoruz Rafet’ten. Acaba evliliğe sıcak bakmadığından mı yürümüyor?
Elinizden tutuyor Rafet, gittiği yerlere sürüklüyor. Sorularına yanıt aradığını sezdiğinizde varlığı daha da cana yakınlaşıyor; anlıyorsunuz onu.
Sonra sanal âlemden bir mesaj geliyor; yazdıklarınızı okudum, diyor Duygu, tanışmak istediğini söylüyor. Tanımıyor ki Rafet onu. Geri çeviremediği kadını okula, dersine davet ediyor. Pat diye karşısına çıkıyor Duygu, Rafet’in aklını başından alıyor; Meg Ryan’a benziyor…
“Meg Ryan, kimin gençlik aşkı değildi ki?”
Rafet, Duygu’ya âşık mı oluyor? Yanıtlar sürprizli finalde.
Kavin Zehra’nın kaleminden inanılmaz güzellikte bir roman: Bir Kasabanın Cinnetlik Hikâyesi - ER Zeynep Üçlemesi: Bıyıklı Avrat…
Uzun zamandır böyle bir kitap okumamıştım; eminim siz de okumamışsınızdır; çünkü farkını özgün yapısıyla öne çıkarmış bir kitaptan söz ediyorum. Fayraptepelilerin biçimden biçime giren insanlık hallerine yer yer şaşırıp çokça gülerken, yazarın kıvrak zekâsı, sakınmasız dili, meraktan öldüren kurgusuyla akıp gidiyor hikâye. Masal mıydı okuduğum, destan mıydı, düş müydü?
Saydıklarımın tümünü kapsıyordu, ER Zeynep Üçlemesi’nin ilki olan roman.
Cinler, periler, küçücük dünyalarını birbirlerine dar eden, şeytanı aratmayan insanlar…
Fayraptepe, ülkenin en uç doğusunda yılın büyük bölümünü karlar altında geçiren bir kasaba. Kasaba halkı kekremsi bir koku ile uyanıyor sabaha. Ne denli araştırsalar da kokunun kaynağını bulamıyorlar.
Kasabanın ileri gelenlerinden Kasap Nuri’nin, hunharca işlenmiş bir cinayete kurban giden ortağı, can dostu Kulampara Kenan’ın kesilen uzuvlarından birinin kıyıda unutulup koktuğunu düşünerek rahmetlinin bakkal dükkânına bilebakıyorlar…
“Maktul, herkesin şahit olduğu üzere dini bütün bir adamdı. Doğru, tefecilik yapıyordu ama haşa faiz aldığı asla görülmemişti. Evet, kasabanın genelevi sayılan bağ evini işletiyordu ancak hiç kimse harama uçkur çözdüğüne şahit olmamıştı ve rahmetliye takılan bu çirkin lakabın nereden geldiğini kasabalı bilmiyordu.”
Kaynağı açıklanamayan koku kasabalıları birbirine düşürüyor, çıkan kavga ise ER Zeynep’in görünmesiyle sonlanıyor…
Fayraptepe ve köylerinde şerrinden korkulan, bir o kadar da şifacılığına güvenilen ER Zeynep’in lakabı otuz beş yıldır gururla taşıdığı bıyıklarından geliyor. Evet, Zeynep bıyıklı, otuz iki dişi tamam olarak doğmuş. Kasabaya bağlı altı köyün tümüne sırayla
