Bir defasında bir şenlik ateşi partisinde diğerleri gittikten sonra sandalyelerimizi ara ara sıcağa yaklaştırarak gecenin geç saatlerine dek sohbet etmiştik. Bir noktada aşağıya bakınca etrafımızda için için yanan korları fark ettik. O zaman bu bize bir şeyin metaforu gibi gelmişti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Az önce kızdığı ve hakkında kötü düşündüğü için mahcup oldu Josephine.
-Tanrı'm, teşekkür ederim. Ne iyi insanlar var şu dünyada...
diye geçirdi aklından. Başına gelen onca talihsiz olaya rağmen yine de olumlu düşünüyordu. Zaten birilerinin suçunu bir başkasına ödetmek de yakışmazdı ona. Belli ki bu iyi biriydi, basbayağı iyi.
Üşüyen ellerini hissetmiyordu Josephine. Kar, gökdelenlerle kirletilmiş şehri kirden arındırmışken genç kızın beyaz dişlerini kırmaya yemin etmiş beyaz kanatlı bir şeytandı o gün.