Bir yıldız en başında söylemişti
Yanmak istemem dedi
Herkesin gözü önünde attılar aşağı
Canım en başından müsaitti hançerine
Bitmiyor dualar
Bitmiyor bu savaş
Gözünde ölmek istemediğim bir yaşantı saklı
Yine de gecеye sırladığım bir infilaktır; aşk
Onarmak değil
Kelebeklerin kanadından şavkıyor derim
Kahinle beraber yürürken dağda sarkıyor yüzüm
Ve arkasında Fafnir var, kocaman vücuduyla
Gökyüzü can çekişti kanatlarını çırptığında
Saldırdım
Savuşturdum kılıcı parmaklarım kopana kadar
Küçük kızın korkusu kadar
Beyaz kırlangıç sesleri indeki
Ve birkaç dişi yıldırımın kuvvetiyle beraber
Saldırdım
Kanını akıtıyorum hazineye doğru
Ve kanım akıyor hazineye
Haydi küçük kız, eve dönme vakti
Yunan mitolojisinde mutluluğa dair bir hikayeye göre; Tanrılar, insanlar mutluluğu arasın ve böylece kıymetli olsun diye saklamaya karar verirler. Biri ‘’Göklerin en uzağına saklayalım.’’ diğeri ‘’Denizin en dibine…’’ öbürü, ‘’Ormanın en kuytusuna saklayalım,’’ der. Sonunda biri de der ki, ‘’İçlerine saklayalım. Oraya bakmak akıllarına gelmez.’’