Sen ne ümit ile korku arası mekik dokuyan bir bedevi ne de kendini aşkla kandıran platonist olmalısın. Sen bir bekçi olmalısın her dem gayba attığın/atılan taşları gözleyen...
Haniflik dosdoğru olmak demek buradaki doğruluktan bizim anladığımız ile sizin anladığınız kıyas kabul etmiyor nedense. Vicdanlarımız aynı değerleri merkeze almıyor artık. Öldürmeyiniz emrini öldürtmeyiniz biçiminde okuyacak bir hristiyan veya Yahudi dünyasını nerede bulacağız?
İyileri tanımak için mutlaka kötülere ihtiyaç olduğu fikrine itibarım yoktur benim. Birilerinin semirmesi için birilerinin de aç kalması gerekmiyor çünkü. Yaşadığımız şu dünyaya bakınız; Rabbimiz hangi eserini sevginin kucağında büyütmemiş? Neden okşamak ve kucaklamakla gidilecek yere tekme ve tokatla erişmeyi tercih edenlere değer verelim ki. Gülümsemek dururken kaş çatmayı sevmek ve barışmak varken küsmek ve kavga etmeyi huy edinenler zalimlikten gayrı neyin peşinde olabilirler.