Sedat B
@FantomX
İlk kez 
Mustafa Kutlu eseri okuyorum.
İlk okumada tek kelimeyle bayıldığımı ifade edebilirim. Gerek akıcılığı, gerek aşırıya kaçmayan abartısız betimlemeleri, karakterlerin içerisinde bulunduğu ruh hallerinin bizatihi içinde bulunduğumuz dünyayı ifade etmesi itibariyle bizi kendimize yansıtması oldukça başarılı.
Özellikle Birr konusundaki ayetle birlikte ele alınan mesajın işlenişi ve Süheyla nın hayata bakışı, eşyaya sirayeti...
Her satırda insan kendini görür mü?
Yazar şayet cinsiyet farketmeksizin herkesin ortak derdi olan bir sekülerleşme ve sekülarizme karşı mücadelede olan bir konuyu ele aldığında aaa bu biziz diyebiliyorsak yani görüyorsa bu eser başarılıdır diyebiliriz. hatta bunu daha önce farkettim ama ifade edememiştim dediğim bazı konular vardı. Kalemine kuvvet Mustafa Bey in çok iyi değinmiş.
Hikaye okumaktan kaçınır daha uzun soluklu kitapları severdim. Esasında uzun soluklu parçalara ayrılmış tek hikaye bulunuyor sevindim.
Mustafa Kutlu eseri okuyorum.
İlk okumada tek kelimeyle bayıldığımı ifade edebilirim. Gerek akıcılığı, gerek aşırıya kaçmayan abartısız betimlemeleri, karakterlerin içerisinde bulunduğu ruh hallerinin bizatihi içinde bulunduğumuz dünyayı ifade etmesi itibariyle bizi kendimize yansıtması oldukça başarılı.
Özellikle Birr konusundaki ayetle birlikte ele alınan mesajın işlenişi ve Süheyla nın hayata bakışı, eşyaya sirayeti...
Her satırda insan kendini görür mü?
Yazar şayet cinsiyet farketmeksizin herkesin ortak derdi olan bir sekülerleşme ve sekülarizme karşı mücadelede olan bir konuyu ele aldığında aaa bu biziz diyebiliyorsak yani görüyorsa bu eser başarılıdır diyebiliriz. hatta bunu daha önce farkettim ama ifade edememiştim dediğim bazı konular vardı. Kalemine kuvvet Mustafa Bey in çok iyi değinmiş.
Hikaye okumaktan kaçınır daha uzun soluklu kitapları severdim. Esasında uzun soluklu parçalara ayrılmış tek hikaye bulunuyor sevindim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Beni en çok etkileyen kitaplar arasında ilk 3 de yer almakta.
Felsefeye ilgi duymayanların "bulantı" duyacağı bir kitap olabilir. :)
Antonio Requentin, varlıktan, kendinden herşeyden bunalan, bulantı duyan bir baş kahraman. Bazen engozi halini aliyor. Ki bunu Cemil Meriç biraz incelemiş. Beni bu kitaba yönelten o olmuştur. Kitabın tamamına yakını varlığı sorgulama ile geçiyor. Nihayetinde yine bulantı... Bu kısır döngünün sebebini vermek istediği mesaja biraz da yazarın inançsızlığına bağlayabiliriz diye düşünüyorum. Özellikle inançsızlar bu "varlık saçmalığını" bulantı verici bulur. Zira inanç yoksa "kutsal bir amaç ve sebep" de yoktur. Fakat burada şu ayrımı yapmak da gerekli. İnançlı inançsız her insanın bazen hayatın monotonluğu , sıradanlığı hasebiyle kendini, varlığı gereksiz lüzumsuz veya can sıkıcı bunaltıcı bulduğu olmuştur. İşte başkahramanımızda bu tavan yapan bir durum.
Kitabın dörtte biri yaşadığı yerle ilgili tarihçeyle geçiyor. Resmen gezdiği müzede
sanki siz geziyorsunuz. Fransız tarihine dair araştırmalara itiyor.
Özellikle üzerinde durmak istediğim birkaç husustan bazıları ise;
1- Yaşanmışlık denilen tecrübenin insan bakışına nasıl bir sıradanlık kattığını gördüm kitapta ve buna bayıldım da. Kendimce kurduğum cümle tecrübe dediklerimiz bizim önyargımız olabilir. Zira hikayevi algılama olarak anlatılanların ile aslında yaşananların arasındaki farka güzel değinmiş.
2-Baskahramanın hümanizm üzerine konuştuğu kısımda gerçekten hümanizmi insanların sütten çıkmış ak kaşığa çeviren kutsal bir akım olduğuna ve bütün pislikleri yaşatıp/yaşayıp sonra hümanist kesilenlerin bu düşünce dünyasını kalkan olarak kullandıklarından, kirlettiklerinden ötürü humanizmin beş para etmez olduğunu ortaya koymuş. Zaten bu kitabı okuyan hümanistler yazarı bir süre ağır
Tasavvufta İnsan Meselesi İnsan-ı Kamil 
Azizüddin Nesefi Tasavvufi altyapı olmadan okumanız halinde pek verim alınamayacağını düşündüğüm bir kitap. Ki ruhun yaratılışı nefs ve terbiye , Tasavvufi olgunluğun aslında nihayetsizliği buna nispet belli başlı niteliklerin gerekliliklerin bahsedildiği bir eser. 2 kez okumama rağmen hala pek verim alamayışımı tasavvufun okunarak değil yaşanarak öğrenilebileceğinin farkında olmam. Altyapınız olsa bile bu farkındalıkla okunması tavsiyemle.