Fatih BAŞTÜRK
@Farfalla01
Seçilmiş bi yalnızlık...
Şu anda okuduğu kitaplar
Eski başlangıçlar üzerine bilgelik kazanan, sonunda geleceğin yeni kaynaklarını ve yeni başlangıçlarını da arayacaktır...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sizin yoksulluğunuz ve ruhunuzun cimriliği!Sizin dostlarınıza verdiğiniz kadarını ve düşmanıma veririm ve yoksul da düşmem bu yüzden.
Bir garip olay Amok koşucusu,kurgusallığın hat safahatlarda olduğu Zweig im bitmek bilmeyen gemi mecerası ve deniz aşkı,makina dairesinde ki bir kamara da nereye gidecek derken ismi sanı belli olmayan birine baş karakterimizin başından geçen olayı anlatırken bir anda kurgunun içine giriş yaptığımız o köhne yerde;baş karakter doktorun hastasıyla arasında geçen diyaloğunda kendisini kontrol edemeyip, kendi arzusunun kurbanı olduğu ,vicdani rahatsızlık duyduğu etik olarak hata yaptığını anladığı nokta da ismini verdiği o amok koşusuna başlamıştır Zweig amma ne koşu.Sonu ölümle biten ve bu ölümü sır gibi saklamak zorunda olan karakterimiz son olarak bu sır, Okyanusun serin sularında en derininde bir yerlerde sırra kadem basacaktır...
Ah be Eyşannn..
Bir insan bu kadar hatırşinas olur mu? Charles’ten bahsediyorum.Karakter dediğimiz benliğimiz dışarıdan alınamayan belki de çoğu zaman değiştirmekte omurgalı davrandığımız sahiplendiğimiz kişiliğimiz.Bu vakur karakter karşısında bir o kadar mağrur insan olan Emma’nın doyumsuzluğunun hat safada olduğu;kendi salt çıkarları ve zevkleri için kişiliğinden ödün vermeden Charles’i deyim yerindeyse nakış nakış işleyen,okurken defa kez Charles in ne zaman buna son verecek müptelasıyla okuduğum bir kitap.Evet zaman zaman zorlandığım bölümlerinde sıkılğanlık versede sonlandırdığım kitapta aşk ve sevginin;insana değer veren her türlü erdemde var olması gerektiği;aşk için sevgili için yeri geldi kör olduğumuz,üzerine toz konduramadığımız,bunun karşısında siz bunları düşünürken size ait olmayan bir ruhun ne kadar da doyumsuz olduğunu hayal bile edemezken bazen yanımızda bulunan bedenin bir et kütlesinden ibaret olduğunu göremeyecek kadar sevdiğimiz bir anlayış ve var oluşla sevmek bazen ağır bir yüktür;kim bilir bazen aşk insanı kendi sonuna götüren ölümden ziyade yaşamayan bir ruhun ölüm halidir...
