Farah hany
@Faroha
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kanlı bir cenkteyim...
Herkes can verdi, bir tek ben kaldım...
Bakıyorum ölen düşmanlara, kendimi gördüm...
Oysa düşman benimdi...
Kanlı bir cenkteyim...
Baktım etrafıma, ölüm var
Baktım gökyüzüne, sis var...
Baktım ufka, bulanıktı...
Kanlı bir cenkteyim...
Çok cesurca savaştım, yenilgi bekliyordu...
Kılıcı iyice tuttum, kalbime saptı...
Oysa gerçek savaş içimdeydi...
Beni çağıran o hisler...
Benimle konuşan, sis içindeki kelimeler...
Benden uzaklaşan özgürlükler....
Benimle savaşıyordu...
O anda anladım ki, savaş benim yazgımdı...
Cihan sığmaz mı bu cana...
Yıldızlar sarılmaz mı bu garibana...
Kuşlar şiir söylemez mi bu evhamlıya...
Siyah ve beyaz bir âlemde renklerimi yitirdim...
Parlaklığı söndüğü o dünyada donuk oldum...
O avare ruhu kim bulabilir mi...
Baktım yola hep karanlık...
İltica ettim insanlara, hep kayıp
Fakat gökyüzüne bakmayı unuttum...
Oysa dermanım hep oradaydı...
"çünkü bu korkunç ve boğucu yalnızlık duygusundan kimse beni çekip çıkarmıyor"
Bakışın her türlü müziği çalar...
Sessizliğin sihirli şiirler söyler...
Dalgın dalgın gözlerin aşkla bağırır...
Kara kara saçların simsiyah gökyüzüne...
Dudakların kırmızı güle...
Hayalin güzel bir tabloya benzer...
Aşkı hatırlatırsın bana...
Nurun Mehtap gibi aydınlatır yolumu...
Parlaklığın beni kör etti, bu güneşin hiç sönmez mi...
Susuşun çok şey anlatır...
Derman mısın yarama...
Yoksa bu yarayı açan sen misin...