۶ৎ Ophelia
@FateofOphelia
pin.it/7HHUPDZPF
- written by Lana Del Rey.
"carpe diem."
⋆˚꩜.ᐟ infp
Şu anda okuduğu kitap
Hayal kırıklığı1000Kitap
İlk kitabını çok sevmeme rağmen Ateşi Yakalamak benim için biraz hayal kırıklığı oldu. Yine de bu kitabın kötü olduğundan değil, tamamen beklentimin ilk kitaptan dolayı yüksek olması ve bunu karşılanmaması ile ilgili bir problemdi.
Ateşi Yakalamak, Katniss ve Peeta'nın oyunlardan sonra yavaş yavaş isyan ateşini yakmasını ve bu yolda Başkent'in planlarını ele alıyor.
İlk kitabı okuduğumda 1k hesabım yoktu o yüzden kısaca ilk kitap hakkında fikrimi söyleyeyim: keyifle okumuştum. Zaten hayatta kalma oyunu temasını çok sevdiğimden aşırı hoşuma gitmişti, tempo düşmüyordu.
Fakat bu kitap öyle olmadı. Arka kapakta isyandan bahsedince ben yoğun tempolu ve aksiyonu hiç dinmeyen bir isyan okuyacağız zannetmiştim ancak öyle olmadı. Tabii ki herkesin "isyan" anlayışı bir olmayabilir. Bazen çok küçük hamleler bile büyük bir isyanın çığlığı olabilir, ki zaten kitapta bunu daha iyi anlıyorsunuz.
Sadece ilk kitapta yoğun bir aksiyon olduğundan temponun daha yüksek olacağını düşünmüştüm. Yaklaşık 300 sayfa boyunca sıkılarak okudum.
Katniss'i ne kadar çok sevsem de bu kitapta 2014 watty girl dönemine girmiş gibiydi. İki erkeğe aynı anda yanaşıyor, kıyamet koparken Gale ile olan ilişkilerini düşünüyordu. -ki bu çok sıkıcıydı-
Açıkçası Gale, gerçektende Katniss'in kuzeni olsaydı o zaman onu daha çok sevebilirdim. Şu an için Gale, sadece aşk üçgenine hizmet eden vasıfsız biri gibi geliyor.
Bu seriye de aşk üçgeni yazılması bana biraz saçma geldi, sanırım dönemin popüleritesi yazarı biraz etkilemiş :((
300 sayfa bunları okuyup bir noktada da ilk hikayenin aynısı gerçekleşince beklentimin altında kaldı. Sevdiğim tek kısım son 100 sayfaydı.
Yine de Alaycı Kuş için beklentim hala yüksek, final kitabında bizi güzel şeylerin beklediğini umut ediyorum.
Katil, Şehit, Kraliçe, Deli1000Kitap
KEŞKE HİÇ OKUMASAYDIM!! tamam bu biraz abartı oldu ama kötü anlamda demiyorum, 
Kalpsiz'i keşke hiç okumasaydım çünkü o zaman hayatıma daha az hasarla devam edebilirdim (╥﹏╥)
Marissa Meyer'ın yazımına duyduğum güven ve ilgi çekici konusuyla bu kitap için beklentim yüksekti ve bu beklentimi de karşıladı. Konusu ise Harikalar Diyarı'nın acımasız Kupa Kraliçesi'nin geçmişini ve onu kötülüğe iten olayları ele alıyor.
Öncelikle kitabı kesinlikle öneriyorum!! ve okumak isteyenlere birkaç öneri daha eklemek istiyorum:
-Okumadan önce 
Alice Harikalar Diyarında'yı mutlaka okuyun, okuduysanız da bence reread yapın (göndermeleri daha iyi anlarsınız ve inanın bu çok keyifli)
-Okurken Melanie Martinez dinlemenizi öneriyorum (özellikle Cry Baby albümünü) atmosfer olarak çok uyumlular bence
Her neyse gelelim yorumuma
Ben kitabı kurgusal açıdan çok sevdim, Catherine ve Jest yavrularım... siz kavuşmayı hak ediyordunuz, benim için kafamda evli mutlu çocuklu ve pastane sahibisiniz ૮꒰˶ᵔ ᵕ ᵔ˶꒱ა
Favori karakterim Hapkacı oldu. (Jest'i ana karakter olarak sayıyorum yoksa o da favorim) Hapkacı sivri dilliydi ama kesinlikle haksız değildi. Cath ve Jest üzerine söylediği birçok şeye katılıyorum, bu umutsuz aşk vakasında kimin haklı olduğu kısmı biraz karışık... Ayrıca Alice Harikalar Diyarında gördüğümüz deli adamın bu kitapta delirmemek için çabalaması kalbimi paramparça etti (˚ ˃̣̣̥⌓˂̣̣̥ ) Cath ile son sahnesindeki sözlerine ağladım bile... (seniseviyorumhapkacı)
Gelelim Cath ve Jest'e... çok kalp kırıcı, yaralayıcı ve tutkulu bir aşktı. Kavuşabilmek için her yolu denediler, fakat zaten Cath'in kupa kraliçesi olacağını bilerek okumak tüm çabaların başarısız olacağını hatırlatıyordu.
Sanırım ben bu çift arasında Jest'i daha çok haklı buluyorum. (onunda amacını öğrenince şok oldum ama sana kızmıyorum Jestcim)
Kalpsiz'i keşke hiç okumasaydım çünkü o zaman hayatıma daha az hasarla devam edebilirdim (╥﹏╥)
Marissa Meyer'ın yazımına duyduğum güven ve ilgi çekici konusuyla bu kitap için beklentim yüksekti ve bu beklentimi de karşıladı. Konusu ise Harikalar Diyarı'nın acımasız Kupa Kraliçesi'nin geçmişini ve onu kötülüğe iten olayları ele alıyor.
Öncelikle kitabı kesinlikle öneriyorum!! ve okumak isteyenlere birkaç öneri daha eklemek istiyorum:
-Okumadan önce Alice Harikalar Diyarında'yı mutlaka okuyun, okuduysanız da bence reread yapın (göndermeleri daha iyi anlarsınız ve inanın bu çok keyifli)
-Okurken Melanie Martinez dinlemenizi öneriyorum (özellikle Cry Baby albümünü) atmosfer olarak çok uyumlular bence
Her neyse gelelim yorumuma
Ben kitabı kurgusal açıdan çok sevdim, Catherine ve Jest yavrularım... siz kavuşmayı hak ediyordunuz, benim için kafamda evli mutlu çocuklu ve pastane sahibisiniz ૮꒰˶ᵔ ᵕ ᵔ˶꒱ა
Favori karakterim Hapkacı oldu. (Jest'i ana karakter olarak sayıyorum yoksa o da favorim) Hapkacı sivri dilliydi ama kesinlikle haksız değildi. Cath ve Jest üzerine söylediği birçok şeye katılıyorum, bu umutsuz aşk vakasında kimin haklı olduğu kısmı biraz karışık... Ayrıca Alice Harikalar Diyarında gördüğümüz deli adamın bu kitapta delirmemek için çabalaması kalbimi paramparça etti (˚ ˃̣̣̥⌓˂̣̣̥ ) Cath ile son sahnesindeki sözlerine ağladım bile... (seniseviyorumhapkacı)
Gelelim Cath ve Jest'e... çok kalp kırıcı, yaralayıcı ve tutkulu bir aşktı. Kavuşabilmek için her yolu denediler, fakat zaten Cath'in kupa kraliçesi olacağını bilerek okumak tüm çabaların başarısız olacağını hatırlatıyordu.
Sanırım ben bu çift arasında Jest'i daha çok haklı buluyorum. (onunda amacını öğrenince şok oldum ama sana kızmıyorum Jestcim)war is over1000Kitap
Merhabaalar... Öncelikle bu incelememde Hainin Mührü final kitabıyla birlikte seri üzerine de genel bir inceleme yapacağım, spoilerlı bir kısım olacak oraya KOCAMAN bir uyarı koyacağım, rahatça okuyabilirsiniz<3
Hadi başlayalım... belki biraz uzun yazarım bilemiyorum çünkü şu an gerçekten değişik duygular içerisindeyim. İlk olarak, bu seri hayatıma yeni beş pencere kazandırdı. Beş farklı dünya, beş farklı bakış açısı ve beş farklı duygular.
Seriyle ilgili sanırım en sevdiğim şey worldbuildingle birlikte karakterler oldu. Hepsi yaşadıkları dünya da o kadar gerçekçi karakterlerdi ki tüylerim ürperdi. Onlar hakkında da konuşacağım fakat öncelikle kitabın gerçekçiliğinden bahsedeceğim.
Kitabımız evet bir distopya, doğal olarak farklı bir dünya var ama bir nokta da o kadar bizim dünyamızla benziyordu ki bu gerçeklerle duvara tosladım. Sert gerçekçi. Evet bu seri tam olarak buydu. O kadar fazla yer alıntıladım ki kitabı çizerken ellerim yoruldu. Ama her cümlede insanların aslında ne kadar iğrenç yaratıklar olduğunu hatırladım.
Övgü kesinlikle farkındalıklı biri ve iyi bir gözlemci. Dünya'ya karşı duyarsız olmadığı her yazdığı kelimeden anlaşılıyor. HM3 ile birlikte hikaye artık biraz daha savaş ve isyanın bastırdığı bir noktaya erişiyor. Bu savaş ve isyan... çok gerçekçi yansıtılmıştı. Korkunç derece de gerçek.
Beni çok etkileyen bir alıntı sıkıştırayım şuraya: (sahne, halka yapılan bir zulüm hakkında)
"Burada çocuklar var!" dedi Aspen her yürekte vicdan varmış gibi.
"Çocuklar hep vardı. Peki bu zalimleri ne zaman durdurdu?" diye sordu kadın.
Bu kitap beni dünyamızın acımasız gerçekçiliğini bir kez daha hatırlattı ve şunu yapmam gerektiğini vurguladı, elimizden geldiğince iyi bir insan olmalıyız.
Kitaba geri dönersek, bu gerçekçiliğin en çok hissedildiği bir
ömrünüz şölen olsuuun!!1000Kitap
Heeeyy!! Hm2'nin incelemesiyle geldiiim^^ öncelikle birinci kitaptan bin kat daha iyi ve okuması keyifliydi!! O yüzden baya keyifle yazacağım incelemeyi.
Bu kitapla birlikte karakterlerimiz artık Gizlimandalar. Ama bu küçük zaferleri kısa sürüyor çünkü Gizlimanda sefa sürebilmek için bedeller ödemeniz gerekiyor bu bedellerde tören adlı oyunlarla oluyor.
Törende ya Giz olursunuz ya da Hiç. Gizler istediği kişi olabilmekte özgürken Hiçler iş hizmetiyle ilgileniyor ve pek de rahat bir hayat sürmüyorlar.
Gelgelelim bu oyunlara....
Benim distopik-fantastik kitaplarda en sevdiğim şeylerden biri hayatta kalma oyunlarıdır. Bu yüzden bu temaya bayıldım. Açlık oyunlarının o vahşi doğası ve hayatta kalma mücadelesiyle Squid Game'de ki akıl oyunları, takım oyunları ve ihanetler birleşmiş gibiydi.
Oyunları okumak çok keyifliydi. Bu oyunların karakterlerimizin iyi veya kötü kişisel gelişimlerine çok katkısı oldu. Dinamikler çok iyiydi. Karakterlerimizin hepsi çok iyi yazıldığından karakter karakter gideceğim.
Lunu
İlk kitapta pek sevmediğim o uyuz, bilmiş ve bencil kızın yerine çok daha düşünceli, duyarlı ve yardımsever bir kız geldi. Lunu'nun kişisel gelişimini çok beğendim, artık seviyorum. Öyle bir anda da gelişmedi, adım adım okuduk. Hodbin'le olan ortaklığı ona çok yaradı, çok iyi bir ikili oldular. Sadece gerektiği zamanda Arm'a yeterince önem vermediği için ona biraz kızgınım.
Hodbin
Ben içten içe ilk zamandan beri Hodbin'in içinde iyi birinin olduğuna inanıyordum, bencil tavırlar takınsa da ona inancım tamdı. Öyle de oldu. Lunu'dan farklı olarak Hodbin'in duvarları daha yavaş çatlamaya başladı. Hala bencil tarafları olsa da yavaştan artık o da daha yardımsever biri. Başkalarını da düşünüyor. Aynı şekilde Lunu da ona çok iyi geldi. Okuması çok zevkli
harikaydııııı!!!
kitabı çok sevdim, distopya hayranı olarak okuduğum en güzel distopyalardandıı!! şimdi size yorumumdan bahsedeyiiim:
Kısaca konusu: dünya sular altında kalıyor ve beş farklı genç kayıp bir limana ulaşmaya çalışıyor.
Öncelikle ben dünya inşasından bahsetmek istiyorum,
O NEYDİ ÖYLE YA???
yazar bize öyle güzel bir dünya yaratmış ki gerçeklikten kaçmak için bir numaralı tavsiyemdir. Tarihinden efsanelerine, yemek kültüründen konuşma tarzlarına kadar her şey düşünülmüş. Buna bayıldım!! Bir distopya da olması gereken en önemli şeyde güzel bir dünya inşasıdır ve yazar bize bunu sağlamış.
Sadece bu konuyla ilgili eleştireceğim şey, daha ilk sayfalardan dünyanın hemen anlatılması. Yani işte bu böyledir, şu şöyledir gibi bir durum olunca biraz kafam karıştı. Ben biraz daha dünyayı yavaş yavaş, karakterle birlikte okurken öğrenmeyi daha çok seviyorum. Fakat sıkıntı değil, başlarını dikkatli okursanız sistemi hemen kavrarsınız.
Sonrasında bir diğer sevdiğim şey karakterlerdi,
kişilik tarzları günlük hayatta pek arkadaş olacağım tipler değil açıkçası ama yazılış tarzları o kadar iyiydi ki. Hepsi farklı farklı karakterler ve hepsinin de iyi yazılmış bir backstory'si vardı. Karakterleri sevmeseniz bile hepsinin motivasyonunu bir nokta da anlayabiliyorsunuz.
Bu arada anlatım türü 3. kişi ağzından ve bu bence kitaba çok yakışmış. Yine de her bölüm farklı bir karakterin gözünden, zihninden okuyoruz. Bu da bence çok iyi bir tercih olmuş, her karakteri iyice tanıyabiliyoruz.
Hepsi farklı yerlerde ve farklı şartlarda yetişmiş ve bunun getirdiği o "farklılığı" hissediyorsunuz. Hepsinin amacı, motivasyonu, inançları farklı. Ve ben klişelerden uzak karakter okumayı çok severim. Daha önce karşılaşmadığınız tipten kişiler burada var.
İsimleri bile kişiliklerine göre
