Kimse bir başkasını kendinden daha fazla sevemez. Ana bile evladını… çünkü her sevgi, eninde sonunda kendi değerimizin bir yansımasını sever. Karşımızdakini değil, onda gördüğümüz anlamı severiz.
Şunu dert ettiğiniz kadar bunu dert etmediniz. Onu dert ettiğiniz kadar ötekini dert etseydiniz böyle olmazdı. Eksik edilen dertleri de bi zahmet siz tamamlayıverin arkadaşlar hepsine yetişebilmek bazen mümkün olmuyor. Olmazsa dert edeceğimiz şeyleri aramızda paylaşalım. Onu bir kısmımız dert ederken ötekini de kalanımız dert edinsin. Böylece hem bütün dertler dert edilmiş olur hem de kişi başına düşen dert yükü önemli ölçüde azalmış olur diye düşünüyorum.