Adem ve Havva'nıın cennetten kovulması her anda olur. Dünyevi yaşam bizi ele geçirdiğinde , onu yaratanın kendimiz olduğumuzu unuttuğumuz her anda, biz de sürekli cennetten kovuluyoruz.
Ezilenler de, hükmedenlerin safında, hem de ağır bir hesap yüklenerek böylece yer almış olurlar.
Sefasını sürmedikleri şeyleri cefasını çekmeye razı olmaktan başka bir şey değildirbu !
Yaratılmışlara 'kuddüs' sıfatı verircesine, onların noksan sıfatlardan münezzeh olduğuna inanıp bağlanmak; sürekli övmeyi bir görev addedip, mutlak itaatle önlerinde eğilmek şüphesiz ki ilah edinmeye, putlaştırmaya götüren davranışlardandır.