Mübarizə illərinin, həmçinin inqilab illərinin çox çətin dövründə çoxlu qadınlar dözüm və həmkarlıqları ilə öz ərlərini cənnətlik etdilər. Kişilər gedib müxtəlif cəbhələrdə təhlükələrə qatlandılar. Bu qadınlar evlərdə əsdilər, yalqız və qərib qaldılar, lakin şikayət etmədilər, öz ərlərini həvəsləndirdilər də. Bunlar öz ərlərinin cənnətlik etdilər. Ərlərini cəbhəyə getməyə, mübarizə meydanına qoşulmağa və mübarizəni davam etdirməyə peşman da edə bilərdilər. Belə edə bilərdilər, amma etmədilər, dözümsüzlük göstərmədilər. Həyat yoldaşlarını cənnətlik edən ərlər də vardı. Onların hidayəti, onların həmkarlığı, onların yardımı və köməyi bu qadınların Allah yolunda hərəkət edə bilmələrinə bais oldu.