Fatma
@Fatimanu
Adaleti kitaplarda aradım, sevgiyi çocuklarda buldum.
Şu anda okuduğu kitap
Yorumuma bir itirafla başlayacağım. Kitabı yaklaşık 6 ay önce okumaya başlamıştım ama kendimi yarım bırakmış halde buldum. Ve şuan diyorum ki iyi ki de yarım bırakmışım. Çünkü o zaman ki psikolojim bu sonu kolay kolay sindiremezdi.
Yarım bıraktım çünkü hemen hemen Martin ile aynı tutkunun peşinde olduğumu düşünüyordum. Ve Martin kadar neden çabalamadığımı sorgulamaya başlamıştım, hatta kendimi suçlamaya bile başlamıştım. O tutkusu için yapabileceği her şeyi yapıyordu hatta daha fazlasını bile. Bense yaşadığım coğrafyaya, kadere küfrediyor; olmayacağına dair kendime yeni sebepler sunuyordum.
Şimdi anlıyorum neden harekete geçemediğimi. Yanlış şeyi kendime amaç edinmişim meğerse hatta daha doğru tabirle kendimi kandırmışım. Ya da böyle olduğunu düşünmek istiyorumdur, belki de yeterince tutkulu bir insan değilimdir. Buna karar vermek için biraz erken sanırım. Kafalar hâlâ karışık.
Ve Jack London. Kitabı okumadan önce onun düşüncelerine dair birkaç yazı okumuştum. Ama eğer o yazıları okumasaydım kitaba bakarak kendisini bireyci olarak tanımlardım. Kendi ideolojisine zıt bir ideolojiyi bu kadar benimsercesine yansıtmak gerçekten harika bir şey olsa gerek. Ve bir kez daha düşüncemi tasdikledim: Dünya'yı gerçek yazarlar yönetmeli.
Bir güzel içimi döktükten sonra-özlemişim buraları- bu harika kitap bana çok şey kattı. Her şeyden önce ilk defa bir kurgu beni bu kadar düşündürdü. Romanlarla son birkaç yıldır arası olmayan bana o kadar iyi geldi ki. Tekrardan roman aşkım alevlendi ve bu ateş bir süre daha bana iyi gelecek.
Zaten söylenebilinecek her şey eminim ki bu zamana kadar söylenmiştir bu kitap için. Benimki laf kalabalığı ve biraz da içini dökme arzusu. Okumayan kaldıysa koşun ve okuyun. Benimkine benzer bunalımlar yaşarsanız da kendinize zaman verin, umarım size de
