Fatma
@Fatimanu
Adaleti kitaplarda aradım, sevgiyi çocuklarda buldum.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Onun üstüne hiçbir hak iddia edemezdim bunu biliyordum. Ama yalnız bir yaşamda bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır. Yıldızların senede bir defa yeryüzünü sürünüp geçmesi gibi. Daidalos da benim için öyle bir takım yıldızıydı.
Tipik olarak çocukken hepimiz spiritüel özbilişle bağlantı halinde ve güçlü içgüdülere sahibizdir. Büyüdükçe başkalarının etkisine girdikçe sezgilerimizden kopmaya başlarız.
Puan vermedi
2. Dünya savaşının ülkemize olan ağır yansımalarını, aynı topraklarda yaşayan insanların birbirlerine olan zulmunü, düşüncelerin prangalara nasıl vurulduğunu içimizi kararta kararta yüzümüze çarpıyor.
Baş karakterimiz Mustafa Ural, o zamanın şartlarında düşünceleri parmaklıklara kapatılmaya çalışılmış-çalışılmış diyorum çünkü biz hâlâ o aydınların düşüncelerini okuyoruz, kapatmaya çalışanların adı ve sanından bi haber-aydın bir öğretmen. Kitap her ne kadar genel itibariyle onun yazdıkları yüzünden kaçak durumuna düşmesini ve köşe bucak kaçışını ele alsa da ülkenin nasıl bir durumda olduğunu da gözler önüne seriyor. Etrafındaki herkes ona kaçmamasını adaletin karşısına çıkmasını söylese de o da biz de farkındayız adaletin adalet olmadığının.
Kitabımda imzası olan Rıfat Ilgaz'ın oğlu Aydın Ilgaz'ın cümlelerini tekrar ederek kitabın sonunu getirmiş ve umudumu diri tutmaya çalışmıştım :"Aydınlık günlere, aydınlığa."
Puan vermedi
Günümüzden yaklaşık 1000 yıl önce yazılmasına rağmen hâlâ orijinalliğini koruyan ve bir kılavuz özelliği taşıyan harika bir eser.
Kitap, "Devlet nasıl yönetilmelidir?" sorusunun cevabından ziyade "Siyaset hakkıyla nasıl yapılmalıdır?" sorusuna cevap veriyor. Yaşadığımız zamandan 1000 yıl öncesinde yazılmış olmasına rağmen içerisinde bulunduğumuz siyaset anlayışından 1000 yıl ileride olma özelliğine sahip.
Kitap, siyasetin alanına giren konuları 50 bölüme ayırmış. Bölümlerin büyük bir kısmı önce konuyla alakalı olması gereken anlayışı açıklayıp daha sonra anlayışı destekleyecek nitelikte anekdotlara yer vermiş. Bu yöntem öne sürülen tezin doğruluğunu ispatlama amacı gütmekle beraber aynı zamanda okuyucuyu sıkmadan daha anlaşılabilir hale gelmesine olanak sağlamış.
Sanılanın aksine dili anlaşılabilir boyutta fakat bazı yerlerinde de sözlük açma isteği uyandırıyor.
Ben kitabı okuduktan sonra döneme ve Nizamü'l-Mülk'e olan ilgim artmıştı ve Amin Maalouf'un Semerkand isimli kitabını okumuştum. Her ne kadar Semerkand'ın gerçekle bağlantısı olmasa da yine de dönemin meraklılarına ve Ömer Hayyam hakkında okumak isteyenlere naçizane önerim olsun.
Siyasetname genel olarak siyasetin hak olarak yapılmasından taraf. Bu görüşe taban tabana zıt olan bir başka kitabı önerip düşüncelerimi burada sonlandırmak isterim: Machiavelli'nin Prens isimli kitabı, Siyasetname ile tamamen farklı anlayışlara sahip olsada her iki kitaptan da çıkarılacak çok güzel noktalar var, analizlerini yapıp süzgecinizden geçirmek size kalmış. İyi okumalar dilerim.
