Fatma Tulumcu
@FatmaTulumcu
Bir Garip Okur Hanım
video içeriği üretici/ öğrenci
Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Din Psikolojisi
Sivas
10 Mart
164 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı okurken yazarın üslubunun zenginliğinden dolayı biraz zorlandım. Ama bu kitap bana tez yazarken çok lazım olabilir.
Kitapta geçenler sadece felsefe okuma ve yazmak için düşünmemek lazım. Misal , bir deneme, bir makale,bir tez ve bir kitap yazarken de içindekilerden faydalanabilirim. Yazar aslında bizlere bir alanda kendimizi nasıl geliştiririz , kitapları nasıl okuruz, kitapları okurken okuma amacımıza göre bize lazım olan yerleri makaslama, okurken sözlük kullanma vs. bu konularda pratik bilgiler sunuyor. Akıllı insan bir kitabı başta sona değil kitabın gerekli yerlerini okuyan insan demişti, bu çok ilginç.
Sonrasında yazma konusunda bizlere tavsiyeler veriyor, okuru gereksiz sözlerle sıkmamamiz , özlü cümleler kurmamız, anlatırken örnekleme yapmamız ama yaptığımız alıntıdaki yerleri makaslama değil anlayıp özümseme şeklinde telife girmeden bir örnekleme yapmamız konusunda bizleri bilgilendiriyor.
Harika bir kitaptı, belki de ileride yazacağım kitaplar hakkında bana küçük bir temel oluşturur diye umit ediyorum. :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitabı Beyhan Budak'in Savaş Sanatı kitabını Hayatımıza Nasıl Uygularız? İsimli videosuyla tanıdım..
Videoyu kitabı bitirdikten sonra izledim. Kısa bir kitap olmasına rağmen bir solukta bitmedi ancak buna rağmen kısa bir kitaba göre bence içerisinde çok fazla anlam barındıran bir kitap. Asker değilsek bu kitaptaki taktikler belki pratikte işimize yaramayabilir ancak sosyal hayatta çok fazla işimize yarayabilir. Sosyal ilişkiler üzerinde düşündüğümüzde belki taktiğe ve siyasete ihtiyacımız yokmuş gibi görünüyor, ancak şartlar her zaman bizim istediğimiz şekilde ilerlemiyor ve taktiğe mecbur kalıyoruz. Burada birçok insan tipinden , coğrafi şekilden , askerin bu şartlara uyumundan, zamanla yarıştan, devlet adamı asker komutan ajan vs bunların birbiriyle ilişkisinden bahsetmiş. Benim en çok hoşuma giden bölüm casuslarin kullanılması ile ilgili olan bölümdü. Çünkü bu çok riskli bir konu. Bir insana ne kadar guvenecegini bilmek deneyim gerektirir. Tabi casusluk da ayrı bir dunya.Neticede kimsenin kafasının içindekini bilemeyiz. Birçok casus çeşidi var. Casus, Casusu dönmüş bilenler , dönmüş olup tekrar casus olanlar vs. çok karmaşık ve heyecanlı bir konu. Aklımdan su geçti. Ya bir savaşı kazanmak için binlerce faktörü hesaplamak lazım. Adamlarin yanlış yapmasını beklemesin , sen yanlış yapmayacaksın ki... Ayrıca birçok devletin bildiği bir kitapmis. Savaşın şans olmadığı , aslında tamamen bir strateji olduğunu ve savaşlara ve komutanlara olan bakışımi değiştiren bir kitap oldum. İlginç bulduklarımsa , yani devlet adamiysan askerden komutandan bı habersen her şeye maydonoz olmayacaksın. Komutansan askeri zorlamayacaksin, akıllıca hareket edip , san şöhret derdine düşmeyeceksin. Askerin ihtiyacını karsilayacaksin. Suyuna gideceksin ama disiplini de saglayacaksin.Askersen
O kadar guzel bir kitapti ki... İlk kitaptan daha çok sevdim bu kitabı. İlk kitabı zor bitirdim, ancak bu kitap çok güzeldi.Okurken dalıp gittim bu kitap bana çocukluğumun huzur dolu kış geleceklerini anımsattı kitabı bitirdiğimde gözyaşlarına boğuldum. Halil Cibran gibi ince ruhlu bir insan çıkar mı karşımıza acaba? Yazarın hayatı ermiş kitabında uzunca yer alıyordu ve anladım ki ayrılık insanın kalbini hem yakiyor hem de olgunlaştıriyor... Hem sevdiklerinden ayrılmış hem sevdiği yerlerden.. Kitapta bizlere ayrılık acısıyla yoğrulmayi ve o anda yaşanan yoğun düşünceleri çok güzel anlatmış. Bunlar bazen insanın boğazına düğümlenen sözler oluyor. Ve birisinin bunu yapabilmesi , kendi duygusallığına yenilmeden bunu yazabilmesi çok güzel... Bu kitabın arapcasini da okuyacağım <3
En sevdiğim alıntılar şunlar oldu :
Tanrı için ne diyorsun ,kimdir o gerçekte?
Düşünün şimdi yoldaşlarım, sevgililerim,
hepimizin kalbini içeren bir kalp , hepimizin sevgilerini kapsayan bir sevgi, hepinizin ruhlarını sarmalayan bir ruh , hepinizin sesini taşıyan bir ses ve hepinizin sessizliğinden daha derin ve sonsuz bir sessizlik...
Senin Tanrı dediğin sadece kendi küçük benliğinde kaybolduğunu aradığın gökyüzüdür...
Gecenin dinginliğin de büyük kralın kızı bahçede sevgiyi arıyordu, babasının uçsuz bucaksız krallığında onun sevgilisi olacak kimseler yoktu...
Bir manastırda yüreği tütsüden yanmış bir rahibe olsaydı, yüreği rüzgara yükselebilir ve yüce ışığa doğru bir ışık ulaştırsın diye, bir mum gibi ruhunu bütün ibadet edenler seven ve sevilenler ile birlikte tüketebilirdi...
Çünkü susuzluk olmasa yüreğim ancak kurumuş bir denizin kıyısıdır şiriltisiz gelgitsiz...
Birbirimizle birlikte yaşarız yasaya göre,eskiden beri ve sonsuza dek. Bari öyleyse sevgi ve şefkat içinde yaşayalım.
Kitabı bitirdiğimde sanki bir felsefe kitabı bitirmiş gibi oldum. Bazı şiirlerde çok derin anlamlar vardı. Şiirlerin genel teması varoluş sancısı, iyiligi tavsiye kötülükten men, dünyanın boşluğu ölümün hakikati vs.. Yine doğaya ait semboller de şiirlerde güzel benzetmeler yapılarak kullanılmıştı.En sevdiklerimi burada verecegim. Bazı şiirlerde ise" acaba bu insan bu dörtlükle neyi kastetti " dedim. Bilmeyen bir insan için dinden çıkaran ifadeler var gibi duruyor. Ancak aşk sarab saki vs bunlar tasavvufi terimler. Bu bilinçle okunmalı. Din adamlarının dünyaci olanlarına ağır eleştiriler vardı. Bana edebi zevk dışında, yukarıda bahsettiğim konularda farkındalık kazandırdı diyebilirim. :)
Kesinlikle öğretmen adayı olan herkes okumalıdır bu kitabı. Bize öğretmen olunca sınıfta düzeni nasıl sağlarız öğrencileri mezun edene kadar hangi bilgiler bize gereklidir bunlar öğretiliyor. Ama ben hiç görmedim , öğretmen ve öğrencinin el ele vererek ülkesini içine düşmüş olduğu siyasal sosyal problemlerden , gayri ahlaki fiillerden arındırmak için el ele vererek içinde bulunmuş olduğumuz gemiyi limana nasıl sağ salim ulastiririz... Bu bilinç sanki bizde yok.. Sanki sadece bir şeyler formalite icabı yapılıyor ve bu kutsal mesleğin içindeki ruh canlılığını yitiriyor..
Kitapta genel olarak Rusya'yi çöküşe ve ihtilale götüren siyasi sosyal sorunlar üzerinde durulmuş. Bu kitaptaki öğretmen başarılı olduğu görevini bırakıyor ve köyüne oradaki öğrencileri keşfetmek ve uyarmak için gidiyor. Çok fazla öğrenci yetiştiriyor. Ona ilk başta tepki gösterenler yetiştirdiği öğrencilere hayran kalıyor. Aralarından bir öğrenci ilahiyat fakültesini bitiriyor ve çok ünlü bir vaiz oluyor , yönetimde görev alıyor. Kralı haksızlıklara karşı uyarmasina rağmen kral ben bilirim havasında ülkeyi uçuruma sürüklüyor. Ve bu vaiz rus ihtilali ile birlikte öldürülüyor.
Kısacası eğer ki halk veya halkın içindeki aydın insanlar yönetimdeki insanların ülke sorunlarına karşı olumsuz ve kayıtsız tavırlarına tepkisiz kalırsa , siz değil mi ki insanları yetiştirmeye ömür de harcasaniz , başımızdaki insanlar ülkeyi yönetmeyi beceremezse sizin meyvelerinizi de dalından koparirlar. Işte bu konuda öğretmenlere büyük sorumluluk düşüyor. Bir öğretmen sadece dersini anlatıp çıkmaz sınıftan. Öğretmen öğrenciye hayatı anlatır. Bol keseden sallamaz.. Hayal dünyasında yaşamaz.. Dışardaki hayattan bağımız bir utopyayi anlatmaz... Öğretmen gerçekçidir ve halkın sorunlarına çözüm bulur. Gerekirse bunun uğrunda
