Acele etmeyen bir yağmurda ıslanır, acele etmeyen bir güneşte ısınırız. Ekranı kapatmayı başarabildiğimizde, hayatın kapıları ardına kadar açılır. O kapıdan girdiğinde, yürüdüğün her yol sana çıkacaktır.
Her şeyi unutup, unutmaya çalışıp, "O bir rüyaydı, geçti..." diye bundan sonra hayatına herkes gibi tahammül etmek, o geçen birkaç aylık mutluluğunu böyle birden ve sonsuza kadar sönüvermiş görmek acısına hazırlanmak gerektiğini görüyordu. Kendi kendisine bu acı verici mecburiyeti düşünürken isyan eden kalbine karşı uzak, uzak bir ses vardı ki yapılacak en akıllıca şeyin bu olduğunu hatırlatıyordu.