Evren'in Ruhu, bir düşü gerçekleştirmeden önce yol boyunca öğrenilen her şeye değer biçer. Bize karşı kötü duygular beslediği için böyle davranmaz. Düşümüzü gerçekleştirmemizin yanı sıra, ona doğru ilerlerken aldığımız dersleri de iyice öğrenmemizi ister. Ama insanların çoğunluğu, işte bu anda vazgeçerler. Çölün dilinde biz bu durumu şöyle tanımlarız: "Vahanın palmiyeleri ufukta görünmüşken susuzluktan ölmek."
"Ama seninle ben bir ağacın dibinde biten mantarlar gibiyiz. Hiçbir yere kıpırdamadan aynı yerde yan yana oturuyoruz. Yalnızca ben hep senin yanında olacağım ve sadece sen hep benim yanımda olacaksın."