Dünyanın en vefalı dostu olan Behice Boran'ın siyasal nedenlerden ötürü bazı gençlik arkadaşlarını yitirince duyduğu kederi; " herkesin aşk acıları vardır, benim de arkadaşlık acılarım var" demesini unutamıyorum.
Sayfa 216 - Yapı kredi yayınları 106.baskı·Kitabı okudu
âteşiyle pürmelâl yandığım sen miydin âh dallarına umutla konduğum sen miydin âh bir kenarda bırakıp şehlâ defîneleri nice bin kez yolumdan döndüğüm sen miydin âh
göğsümün duvarına işledim hayâlini
her saniye ismini andığım sen miydin âh
bu hazîn kayboluşta, bu gönül sahrâsında bengisu diye içip kandığım sen miydin âh
Ey kapımda kul olan, bağıma gir bakalım
zerrin tutsun elinden, rengin olsun karanfil uğrunda tükendiğin Leylâ'yı gör bakalım belki de aradığın leylâ değil, gül değil