SadeceFa
@Fatmaei
45 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendine hayran bir Dorian:)
Kitabı okurken güzelliğin geçici ruhun kalıcı olduğunu bir kez daha hissettim. Çürümek ise hatalarla değil hatalarla yüzleşmemekle gerçekleşiyor. Bertaraf edilen hatalar insanı birden çökertiyor. Dorian'a kızsam da biraz da acıdım. Kendi bencilliğinde boğuldu. Aforizmalarla dolu tavsiye edebileceğim bir kitap.
Reklam
Tolstoy gibi büyük bir yazarın kitabını değerlendirirken temkinli davranıyorum.:)
Diriliş’in daha başında İncil’den alınan bölümler, anlatılacakları özetliyor:
“Niçin kardeşinin gözündeki çöpü görürsün de kendi gözündeki merteği görmezsin?”
“İçinizden günahsız olan, kadına ilk taşı atsın.”
Bu alıntılar, roman boyunca karşımıza çıkacak olan sınıfsal adaletsizliğin ve vicdan körlüğünün habercisi. Tolstoy, bireysel bir hikayeden yola çıkarak toplumsal bir çürümeyi anlatıyor.
Roman, Nehlüdov’un geçmişte yaptığı bir hatayla yüzleşmesiyle başlıyor ve onun vicdani uyanışını anlatıyor. Aynı zamanda Moslova’nın düşüşünü, horlanışını ve uğradığı haksızlıkları görüyoruz. Nehlüdov’un içsel dönüşümüyle Moslova’nın yaşadıkları iç içe ilerliyor. Tolstoy, bu iki karakter üzerinden suç, pişmanlık ve kefaret kavramlarını sorguluyor.
Anlatım, her Tolstoy klasiğinde olduğu gibi, insanı etkiliyor. Roman boyunca peş peşe gelen olaylar güçlü mesajlar taşıyor. Kitap okuduğu için yargılananlar, suçsuz yere hapis yatanlar hatta idam edilenler.. Adaletin üst sınıfların elinde bir ayrıcalığa dönüşmesi, insan hayatının değersizleştirilmesi.. Bunlar yalnızca o dönemin değil, her dönemin ortak yaraları aslımda.
Ben Diriliş’i genel olarak çok beğendim. Ancak haddim olmayarak şunu söylemeliyim ki, romanın sonu beni tatmin etmedi. Bu “diriliş” fikrinin daha etkileyici ve anlamlı bir sonu hak ettiğini düşünüyorum
Rüyalar Anlatılmaz, son derece akıcı ve sarsıcı; bir çırpıda okunup biten kitaplardan biri. Ancak dili bana oldukça sade geldi, edebi derinlik açısından da zayıf bulduğumu söylebilirim. Buna rağmen film tadında ve sürükleyici bir okuma arayanlar için tercih edilebilir bir kitap.
Çocukların ihtiyaçları var ve o ihtiyaçları karşılayacak bir ortam yaratma görevi biz yetişkinlere düşüyor. Serbesçe oyun oynamalarına izin vermiyoruz. Ekranlar yoluyla etkileşime girmek dışında yapacak pek bir şeyin olmadığı evlere kapatıyoruz onları. Eğitim sistemimiz de onları köreltiyor ve sıkıyor. Çocukları enerji çöküşkeri yaratan, içerdiği uyuşturucu benzeri katkı maddeleriyle hiperaktifleştiren, ihtiyaç duydukları besin maddelerini içermeyen gıdalarla besliyoruz. Beyni bozan kimyasallara maruz bırakıyoruz onları. Sonuçta dikkat göstermeyi öğrenmekte zorlanmaları onların kusuru değil. Onlar için inşa ettiğimiz dünyanın kusuru" diyor Hari. Üstüne birçok şey daha söylüyor. Hava kirliliğinden, yaşadığımız yoğun stresten, internet bağımlılığımızdan da söz ediyor.
Kesinlikle okunması gereken faydalı bir kitap.
Bu bir zorunlu göç hikayesi. İnsanların yaşadıkları topraklardan sürülmesinin, adaletsizliğin, yokluğun ve bütün bunlara rağmen ayakta kalabilmenin hikayesi. Tüm zorluklara karşın ailesini bir arada tutmaya çalışan bir anne ve çocuklarının mücadelesi…
Kitap yarım kalmış gibi görünse de, aslında okurun içinde yaşamaya devam eden bir hikaye bırakıyor.
Mutlaka okunması gereken bir kitap
Reklam