Annem çok severdi bu şiiri ancak "bulanmadan, donmadan akmak" kısmına katılmazdı. "Yeryüzünün bütün akan suları bulanır, geçtiği yerlerin kiri, pası, çamuru, suyun saydamlığını bozar. Kış güçlüyse donar. Önemli olan bulanmamak, donmamak değil, akmaktır. Su akabildiği sürece , yeniden temizlenmek, soğuğun donduruculuğundan kurtulmak umudu vardır. Kimse saf, kimse masum değildir. Yaşayan kirlenir; önemli olan safiyeti, masumiyeti yaşamın amacı haline getirmektir. Aslolan yaşamdır. Yaşam olduğu sürece saf olmak, masum olmak umudu da vardır."
"Bir olmak demek çok olanı bir görünümde toplamak demektir ama farklılıkları silmeden,ayrıştırmadan, birbirine benzetmeden.
Çünkü her varoluşun bir anlamı,bir gereği vardır.Çoğu zaman mesele Tanrı'nın ne olduğu değil,bizim onda ne gördüğümüzdür.Sevgi dolu olanlar merhameti görür,zalim olanlar şiddeti.Zeki olanlar aklı görür,aptal olanlar kör inancı;alimler bilimi görür,cahiller mucizeyi."
Bir akvaryumun içine iki balık koyarsan, onlar birbirleriyle sevgili olmak zorunda kalırlar. Orada artık bir seçim yoktur,
kader vardır. Fakat koca okyanusun içinde iki balık birbirlerini seçerlerse, işte onun ismi aşk olur. Çünkü bu
balıkların arasında zorunluluklar ya da şartların yarattığı bir mecburiyet yoktur.