Fatma Rumeysa AKSEL
@Fatmarumeysaaksel
Artık güneşin doğmasını bekleyecek gücüm kalmadı. Ama siz yeni doğacak güneşi mutlaka bekleyiniz...
Vakitsiz birer ölüm sanki geceler. Bir bakımlık ay düşüyor herkesin payına ve hiç dönüpte soran olmuyor. Eklenen hangi düşler bir sonraki sabaha...
Duyuyorum! Kulak ver sende duyarsın! Toprak altında milyarlarca kurdun, çıtır çıtır dut yapraklarını yiyen milyarlarca ipek böceği gibi, milyarlarca ölüyü yediğini duyuyorum. Ölüler, gözsüz kulaksız kurtların içtiği köpüklü şampanya damlaları! Tozun toprağın mezeleri. Korkunç bir saklambacın korkunç oyuncuları. Kurtarın beni ebedilikten. Öldüm sizi araya araya... Kurtarın beni düşünmekten!
Dünyada bundan daha ferah verici bir şey olabilir miydi? Şimdi onunla beraber bu ıslak yollarda yürüyecek, tenha ve loş bir yerde oturarak göz göze gelecektik. Ona birçok şeyler, şimdiye kadar hiç kimseye, hatta kendime bile söylemediğim şeyler anlatacaktım.
Sayfa 88
