Artık korkmuyorum,dedi bana .
Tam tersine , sonunda ölümün ağırlığını üstümden kaldırmışlar gibi hissediyorum ; tek istediğim şey , yatıp uyumak için her şeyin bir an önce bitmesiydi.
Yine gözlerindeki ışık söndü.Yine dünkü gibi,aniden,hiçbir geçiş olmadan kendini mutluluğun,huzurun ve onurun zirvesinden umutsuzluğun,öfkenin ve aşağılanmanın uçurumuna atılmış gibi hissetti.Yine herkes ve her şey iğrenç gelmeye başladı.