Fatma Aydın
@Fatmaydn
Şu anda okuduğu kitap
Bazen her şeyin birden değişmesinden , bitmesinden korkuyorum ; niçin bilmiyorum.Bazen aklıma şu saçma düşünce geliyor : Artık daha ne olabilir ? Bu mutluluk…bütün bu hayat nedir ? Sevinçler , kederler …tabiat… bütün bunlardan başka bir şeyler istiyorum . Hiçbir şey hoşuma gitmez oluyor ….
Sayfa 579
Reklam
Görüyorsun işte , yiyorum , içiyorum , uyuyorum , gezmeye çıkıyorum.Ama birden keyfim kaçıyor , bir boşluk duyuyorum…Hayat sanki durmuş gibi oluyor…
Sayfa 578
Oblomov içini çekti:
-Ah ! Bu hayat , dedi.
-Nesi varmış bu hayatın ?
-İnsana rahat vermiyor . Başını derde sokuyor. Ne olur , şöyle bir yatıp uyuyabilsem...Hiç kalkmadan..
Çevresinde her şey uykuya ve karanlığa gömülmüştü.Başını ellerinin içine almış , ne karanlığı fark ediyor , ne de saatin seslerini duyuyordu.Zihni belirsiz , garip düşüncelerin kargaşalığı içinde kaybolmuştu.Düşünceleri gökte , birbirine bağlanmadan , başıboş dolaşan bulutlar gibiydi.Hiçbirine hakim olamıyordu.Kalbi ölmüş ; bir an için hayatının akışı durmuştu . Eski düzeni bulabilmesi , yeniden yaşayabilmesi için zaman gerekti.
Hayır , bırak ağlayayım.Ben gelecek için değil , geçmiş için ağlıyorum .Her şey gitti , uzaklaştı.Ağlayan ben değilim.Hatıralarım ağlıyor.