Yaklaşık son on yıldır, sadece ülkemizin iş hayatında değil, halkımızın maneviyatında da acınası bir gerileme gözlemliyorum. Azmin ve iş bitiriciliğin yerini üşengeçlik ve teslimiyetçilik almış durumda. Çalışan insan bir dilenciye indirgendi. Eli ayağı tutan herkes kötü niyetli bir camianın boyunduruğunda. Devlet eliyle yaratılmış sefaletin çözümü olarak yine devletten medet umuluyor, içler acısı hallerini bu bağımlılıkla kalıcılaştırdıklarınıysa kimse idrak edemiyor.