“Okumaya zaman ayırın. Bu çalışma, yavaş yavaş ve uzun bir zaman diliminde yazıldı.Yazdım,çıkıp gittim, üzerine düşündüm, geri döndüm ve biraz daha yazdım, çıkıp gittim, biraz daha düşündüm ve geri döndüm ve biraz daha yazdım. Çoğu kişi bu çalışmayı yazıldığı şekilde okudu. Bir parça okuyup dışarı çıktılar, üstünde düşündüler, sonra tekrar geri döndüler.” Ve evet o çoğu kişiden biri de ben oldum ve aynı sayfada kendisi yine şöyle diyor: “Çalışma bir haftalık ya da aylık zaman içinde okunamayacağından, üzerinde çalışılması daha uygundur.” Kitabın ilerlemesinin yavaş, bitirilmesinin de zor olması tamamıyla bilimsel bir dille yazıldığından değil içeriğinin bütün bölümlerinin okunurken aynı hassasiyetle düşünmeye sevk etmesinden dolayı bence. Okurken çokça hissettim, durdum ve düşündüm bazı paragrafları tekrar tekrar okudum. Basit anlamda masalların çocuklukta dinlediğimiz halinden çok daha öte manalarının olduğu, onlar aracılığıyla bir kadın psişesinin nasıl evrildiğini, aslında altta yatan anlamlarını, her bir karakterin ya da nesnenin neyi ya da hangi hissi, düşünceyi ve inancı karşıladığının göstergeleri olduğunu içimde hissederek okudum. Gerçekten kendimi kitabın her sayfasında altını çizmiş olduğum birçok cümlede bir kadın doğası nasıl bu kadar güzel ifade edilir diye düşünürken hatırlıyorum ve şöyle dedim her kadın bu kitabı bir kere okuyabilse ve hatta nesilden nesile bir hatıra olarak geçebilse. Anlatılan masallar belki kültürümüzden çok farklı şekillerde ifade edilmiş ama okurken aslında kültürümüzde yoğrulan ve aynı ana fikri bulabileceğimiz masalların bizde de olduğunu bize anlatılan masalları hatıralarımızdan çıkarabilirsek görürüz. Bir kadının kendi içindeki gücü fark etmesinde çok önemli bir yere sahip olabileceğini düşündüğüm bir başucu kitabı bu ,