Fatma ZENGİN TELLİOĞLU
@Fatmazengintellioglu
Öğretmen
55 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Oysa hiçbir şey beni ona bağlıyor değildi, ona ihtiyacım yoktu ki, ben kendi geçimini sağlayan özgür bir kadındım, yine de o sömürüyü sonlandırmam yıllarımı almıştı, Korkuyor muydum? Evet, içimde korku vardı ama güvensizlik, duygusal bağımlılık, bana neler olduğu hakkında konuşmamı engelleyen savsaklama ve suskunluk da vardı; kendimi soyutlamıştım.
Kötülerin talihi yaver gider.
Onun varlığı benim düzenli yaşantımı ve yokluğunda hissettiğim huzur duygusunu tümden altüst eden bir tayfun gibiydi.
Sana itiraf edeyim ki, Camilo, Julian uçaklarından biriyle yere çakılsın diye kaç kez dua etmişimdir, hatta ondan kurtulabilmek için sonunda onu öldürmeyi hayal ettiğim bile olmuştur. Artık daha fazla dayanamadığı için aşığını öldüren ne ilk kadın olurdum ne de sonuncusu.
Fabian’ın, kadın dergilerinin tavsiye ettiği gibi, kendini rahat ve pohpohlanmış hissetmesine gayret ediyordum, çünkü kolayıma gidiyordu ve böylelikle o benim duygularımı sorgulamıyordu; şayet kendisi mutluysa benim de öyle olduğumdan emindi. Oysa o geyşa maskesi, öfke dolu bir kadını gizliyordu.