Fatoş Sevigen
@FatosSevigen
Öğretmen
Dünyanın bir yeri...
3 Mayıs 1986
149 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Geç kalınmışlığın en acı hâli!1000Kitap
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
"Büyük yaşanmışlıklarla küçük bir ömre daha neler sığabilir?" sorusunda sayfalar arasında tıpkı Diana gibi kaybolmak... Uzatılan yardım elinin bazen çaresizliği, bazen beceriksizliği, bazen de yasa çerçevesinde sıkışıp kalmasının hazin sonu 8 yıllık bir ömre, bir çocuğa mal oluyor. Kurguda kalsa iyi en fazla üzücü oysa gerçekte olması her insanoğlu için kahredici.
Fransa'da yaşanan gerçek bir çocuk istismarını kaleme alır yazar. Röportaj tekniği havasında kişilerin ifadelerinden olayın gidişatını dış seslerinden okurken aslında kişilerin kendi öz eleştirilerine, iç seslerine de ortak oluyoruz. Travmatik durumda her çocuğun psikolojik dayanıklılığı/ etkilenme düzeyi farklıdır ki; fiziksel -belki de daha fazlası- istismara maruz kalan bir çocuğun hazin sonununda Diana, yabancılara tensel temas, sürekli dikkat çekmek için yüksek ses konuşma, sesli gülme gibi davranışlar sergiler. Duygusal istismara maruz kalan ağabey ise içine kapanık, insanlardan uzak duran, yalnız kalmaya çalışan bir çocuk olur.
Evet konu ne yazık ki klasik bir konu. Sahip çıkılamayan, varlığından bile haberimizin olmadığı, şu an bile dünyanın bir çok köşesinde acılar içinde kıvranan binlerce çocuktan sadece biri Diana. Yazarın edebi başarısı ise pornografik bir anlatımının olmaması. Acıtasyon ve dramın olmadığı, kelimeler ile sezdirilen, duygu ile hissettirilen gizli anlatımla bir acı, bir gerçek bu kadar doğru anlatılabilirdi.
" Eğreti bir aileydi bizimki, evet, aile değil yamalı bohça, hiçbir şeyin konuşulmadığı ama herkesin gözü önünde sessiz dramların yaşandığı bir aile, araya kimse girmeden." S.17
"Neden bizim evde her şey felaketle
Reklam
" Eğreti bir aileydi bizimki, evet, aile değil yamalı bohça, hiçbir şeyin konuşulmadığı ama herkesin gözü önünde sessiz dramların yaşandığı bir aile, araya kimse girmeden."
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
Paris özelinde kokunun tarihini araştıran yazar birçok konuya değinirken oldukça şaşırtıcı, bir o kadarda rahatsız edici okuma serüveni yaşattı.
18.-19.yüzyılda Paris'te kokunun hastalık yaptığını düşünülür ve koku bastırılmaya çalışılır. Göz ardı edilen ise kokuya neden olan temel etmenin ortadan kaldırılması akıllara gelmez.
Kokuşmuş kokuya duyarsızlaşan halk, rahatsız olan bir kesim ve çözüm önerilerini... Okurken insanın tahammül sınırlarını biraz aşıyor. Temel öz bakım, ortam havalandırılması, temel etmenin ortadan kaldırmak yerine deveye hendek atlatmışlar.
Ev ortamında pencere açmak yerine her yeri kapatıp içeride tütsü yakmak,
haftada birden fazla banyo yapmamak,
koku yoğunluğunun hayvansallığı nitelediği ve belli ırklarda güçlü olduğu,
sık banyo yapmanın hayvansallığı azalttığı,
sık banyo yapan erkeklerin temizlenip kokularından arınması ile erkeksiliklerini kaybettikleri,
en kötü kokanların et yemeği sevenler olduğu,
hastalıklardan korunmak, havayı temizlemek için kıyafetleri yıkamak ve banyo yapmak yerine aşırı parfüm sürmenin ya da koku keseciklerini koklamanın kabul görüldüğü,
ilerleyen yıllarda ise tam tersine evrildiği ama yine de banyo yapmanın temizlenmek için değil tedavi amacı güttüğü,
dışkıların sokaklara, çişlerin duvarlara yapıldığı dönemde mahkum, yoksul, dilenci, engellilere temizlemenin düştüğü,
bedenini yıkayan suçlunun düzeldiği ve daha daha nice ilginç bilgi içerse de okuması zor bir süreç oldu, çeviriden mi yoksa mikro bir çalışma olmasından mı bilemedim.
Kitap önerisinde bulanan kendime ayıp olmasın diye bitirme çabasına girdiğim bu kitap ile 'İflah Olmazlar'a pardon diyor,
Hangi şeytan teslim alıp öldürdü ruhunuzu?"1000Kitap
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
Küçük Asya kıyısının kendinden büyük hikayesi!
Kardeş kardeş yaşayan halk gün gelir nasıl birbirine kırdırılır?
Rum, Ermeni, Hristiyan, Türk'ün hep birlikte yıllarca alın teri göz nuruyla kurdukları ne varsa bir anda yerli bir olur. Ölümle saklambaç oynanan bir oyunun içinde bulurlar kendilerini, acısı ise bizim keseye çöker.
Zülm gören, gücünün yettiğine zülm etmeye başlar. Ahlakın ticaret de dahil yok olduğu, halkların hayatta kalmak için ayrı ayrı insan üstü mücadelesinin yer aldığı, savaştan bıkan askerlerin eve dönmek için ya da hastanede daha uzun süre kalmak için neler yapabileceği, 'Çektiğim bunca acıdan sonra ben de biraz yaşamak istiyorum' derken denizin ortasında, kurtuluş için savaş gemilerine asılanların başına kaynar suların dökülüp demir çubuklarla vurulduğu, ölülerin kemiklerini kaynatıp su ısıtmak zorunda kalan halkın gerçeği, cesetlerin arasına saklanıp hayatta kalabilmeyi, susuzluktan ölümün anlatılamayacağı görenin ancak bilebileceği, ölümün soğuk elini tutan çocukları ve daha fazlasını yazar anlatırken kimi yerlerde gidişatı okura bırakıyor. Sayfalar boyunca insanın zihninde "İnsanlar! Siz bu dünyadan değil misiniz? Hangi şeytan teslim alıp öldürdü ruhunuzu?" S. 259 cümleleri yankılanıyor.
"Bana bir mum yak. Belki Allahlarımız da bizim gibi arkadaş olurlar." S.29
"Kölelik insanı uyuşukluktan kurtarıp kurnaz hale getirir." S.43
" Aslında Türkler de bizim dostluğumuza muhtaçtı. İki halk, aynı toprak üzerinde bir arada doğup büyümüştük ve yüreğimize sorsanız, ne onlar bizden nefret ediyordu, ne de biz onlardan..." S.56
" Çocuklar ölmüşlerinin sadece iyi yanını hatırlar." S.57
"Böyledir yüreği
Reklam