Mesela ben isterdim eve bir kilo hamsi alip geleyim. Nurten birkaç meze yapsin. Meze de yapmasin be peynir kavun keselim.
O baliklari pişirsin ben salata yapayim.
Çok degil birer kadeh koyalim içelim.
Hadi tamam o içmesin isterse, ben içeyim, o yanimda otursun Televizyonda Samime Sanay olsun…
“Söyle bilmesinler”… diye başlasin şarkiya…
Birimizin kasveti hepimize bulaşiyor böyle. Neşe bulaşicidir falan diyorlar. Yalan.
Neşe kolonya gibi bir şey. Dökünüyorsun, o an ferahliyorsun. Sonra uçup gidiyor burnundan, elinden, üzerinden. Kasvet öyle değil ama zamk gibi, bulaşiyor ve dokunan herkese yapişiyor.
“Git koçum bir daha görmeyeyim seni bu dükkanin önünde” desem, nasil rahatlardir kim bilir? Ama kendimi kovamiyorum.Kendimin içinden çikip gidemiyorum.Bedenim ruhumun betonu gibi, çik icinden çikabilirsen