Gerçi hayatimin zevki de sevinci de sevdiğim insanlarla birlikte onlarin mezarlarina gömüldü.
Ama ben gene de yüreğimi tabuta cevirmedim.
Sevmek yeteneğimi sevdiklerimle birlikte gömmedim.
Çektiğim derin acilar duygularimi yalnizca güçlendirip inceltmeye yaradi.
Kitapları, her bir kelimesinin üzerine uzun uzun düşünerek okumak, notlar cıkarmak beni mutlu ediyordu.Sevdiğim yazarların karakterleri kapı komşumdu sanki.
Onların gercekten yasadıgına inanasım geliyordu bazen.