“Çok hasta olmamın sebebi de bu,” diye karar verdi sıkıntıyla sonunda, “kendi kendime eziyet ediyor, acı veriyorum ne yaptığımı da bilmiyorum... Dün de, evvelsi gün de, bütün bu süre boyunca perişan ettim kendimi... İyileşeceğim ve... Kendime acı çektirmeyeceğim...
Gerçekten göremiyor musun senin iyiliklerini istemediğimi? Ne diye iyilik yapmak için tam da... bunun içine tükürecek olanları avlıyorsun? Hatta bunu cidden katlanması zor bulanları?
Karşılaşmamız kaderdir belki. Ama çektiğimiz çiledir bizi birbirimize yaklaştıran, o korkunç ümitsizlikler, büyük çaresizliklerdir.
Acılarımızı yitirmeyelim.