Yaşam boyu onur ödülünü aldığınızı hayal edin. Adınız okunduğunda bir alkış duyuyorsunuz. Kendinizi iyi hissediyorsunuz, fakat birkaç dakika sonra tören bitiyor ve daha önce olduğunuz kişiye dönüyorsunuz. Neden ? Çünkü mutlu kimyasallarınız emilir. O anlardan bahsettiğinizde biraz daha salgılansa da beyniniz yine olası tehditleri gözden geçirme işine döner ve bulur da. Konuşmam dinlendi mi? Ya bir sonraki projemi sevmezlerse? Neden arkadaşlarım törene gelmedi? Ödülün size kalıcı mutluluk getirmesini bekliyorsanız hayal kırıklığı yaşayacaksınız.
Bir kertenkele yavrusunun yendiğini izliyor olsa bile dünyada bir şeylerin ters gittiğini asla düşünmez. Kendine dünyada bir şeylerin ters gittiğini söylemez. Çünkü dünyayı olduğundan daha iyi haliyle hayal etmesine yetecek kadar nöronu yoktur. Avcıların olmadığı bir dünya bilmez, böyle bir beklentisi yoktur. Bu yüzden beklentilerinin karşılanmamasından dünyayı suçlamaz. Yavrusunu hayatta tutmayı başaramadığı için kendini suçlamaz. İnsanlar ise daha fazlasını bekler ve bu konuda bir şeyler yapar. Bu yüzden başarılarımızın tadına varmak yerine hayal kırıklıklarımıza odaklanırız.