Corpse Reader
@Fckallmen
Düşünün. Çünkü henüz yasaklanmadı.
Bibliophile/Translator/Teacher
IMT
Diyarbakır/ Kırıkkale
Diyarbakır
64 okur puanıNisan 2022 tarihinde katıldı
Sonsuz Yeminler 
Rebecca Ross Herkese merhaba, Büyülü Mektuplar ikilemesinin ikinci ve final kitabı olan Sonsuz Yeminler kitabı yorumuyla geldim. Bilindiği üzere çoğu kitap serisinin ilk kitabı her zaman daha bir özel ve unutulmaz oluyor. Bu seride de bunu yaşayacağımdan emindim çünkü ilk kitabın bende hissettirdiği duygular çok güzeldi. İkinci kitap da güzeldi. Irıs karakterimiz yine çok güçlü ve sevdikleri uğruna ne olursa olsun mücadele etmeye devam ediyor. Roman'ın geçmişini hatırlamadığı zamanın biraz daha uzun sürmesini isterdim çünkü birbirlerini tanımamış gibi yapmalarını ve yazdıkları mektupları okumak keyifliydi. Bence hikayede önemli yerler geçiştirilmişti. Bu beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
SPOİLER
Öncelikle bence tanrı Dacre çok tırt bir şekilde öldü. Yani yüzyıllar sonra onca büyüye ve lanete rağmen uyanabilmiş, iyileştirdiği insanları kendine itaat ettiren bir tanrıyı sıradan bir savaş muhabiri nasıl öldürebildi? Diğer yandan normalde patlamadan beri Roman'ı hiç görmemiş ondan haber almamış olan Iris'in deliler gibi Roman'ı araması gerekirken uşağın teki gelip yardım istemeyene kadar Roman'ı gidip kurtarmak aklına bile gelmedi (yani, okurken kızım niye kocanı merak edip aramıyorsun diye kitaba kafa atmış olabilirim).
Bir diğer eleştirim de ilk kitapta tüm olaylar Iris'in abisini bulma umuduyla savaş cephesin muhabir olarak gitmesiyle başlamıştı. Abisini her iki kitapta da yeterince göremedik hadi onu geçtim savaştan gelen, ölümden dönen, yaşamak isteyip tedavi olmayı kabul eden ve daha yeni aşık olmuş bir karakter neden son dakika golü atılarak öldü? Hiçbir manası yoktu yani Forest'ı pek sevmesem de üzüldüm onun adına ki Roman'ın beş para etmez aile fertleri turp gibi sağlamlarken Iris'in ailesinden geriye tek bir kişi bile kalmadı. Iris'in yasını da
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ebedî Rekabet Rebecca Ross
Merhabalar bugün size büyülü mektuplar serisinin ilk kitabı olan ebedi rekabet incelemesini yapmak istiyorum. Konusunu zaten biliyorsunuzdur. Irıs Winnow adında Oath gazetesinde çalışan, abisinin 5 ay önce cepheye asker olarak gitmesiyle alkolik olan annesiyle yaşayan bir kızımız var. Irıs, nenesinin ona küçükken hediye ettiği daktiloyla aylarca abisine mektuplar yazıyor ama yazdığı bu mektuplar çalıştığı bürodaki ebedi rakibi Roman Kitt'e ulaşıyor:)
Spoilersız ve Spoilerlı kısım olarak ikiye ayırıcam. Öncelikle insanlar aralarındaki rekabetin çok sürmemesini eleştirmiş ama bence gayet tadındaydı ki kızın Bi yerden sonra bırak rekabeti işe gidecek hali bile kalmadı. Muhabir oldukları için, işin medya kısmını, sansasyonel olayları, bürodaki entrikaları daha çok görmek isterdim ama kitap ikiliye odaklandığı için o kısımlara girilmemişti. Ama uzunca bir süre birbirlerini tanımadan mektuplarla konuşmaları, birbirlerinin kelimelerinde hayat bulup yaralarını sarmaları çok tatlıydı.
Spoiler
Irıs karakterine bayıldımm. Bu kadar sevmeyi beklemiyordum, bana da sürpriz oldu ama yaşadığı onca şeye rağmen ayakta kalması, yapayalnız kalıp daha yasını bile tutamadan işe gitmesi, kimseye acısını belli etmemeye çalışması..çok üzücüydü. Üstüne Bi de kıza, annesinin ölüm haberini yazdırdılar. Paramparça oldum...Roman bu olayları öğrendikten sonra Irıs e karşı tutumu değişiyor haliyle, zaten mektuplardan dolayı Irıs e karşı ciddi bi çekim hissediyor. Irıs ın yaşadıklarından dolayı yüksek ihtimalle kazanacağı pozisyonu kaybetmesi ve işinden istifa edip savaş muhabirliği için cepheye gitmesi, daha sonra Roman ın da onun yanına gitmesi.. çok güzeldi çokk. Irıs çok güçlü bir karakter, Roman da, Irıs sayesinde kendini bulan bir karakterdi. Birlikte çok iyi oldular, son
Küller ve Yıldızların Lanetlediği Kral 
Carissa Broadbent
Merhabalar bugün size Nyaxia'nın Taçları evreninden, Yılan ve gecenin kanatları kitabının devam kitabı olan Küller ve yıldızların lanetlediği kral kitabının yorumuyla geldim. Konusu önceki kitapla bağlantılı ve kaldığı yerden devam ediyor. Raihn ve oraya arasında daha büyük düşmanlık olacağını sanmıştım ama öyle olmadı ki bence olmamalıydı da zaten. Raihn yaşadığı onca şeye rağmen hiçbir zaman Oraya uı suçlamadı, onu hep korumaya çalıştı. Oraya da aynı şekilde Raihn için birçok fedakarlık yaptı. Bu çifti başından beri çok seviyorum zaten, hikayeleri de güzel ilerledi. Birbirlerine olan aşklarını, güvenlerini, tutkularını çok net hissettim.
Ancak diğer konulara gelecek olursak bu kitap diğer kitaba göre daha sönük kalmıştı bence. Bi yerden sonra sadece savaş,kan,vahşet, ölüm, seks, savaş, kan, sekse döndü olay. Akışta sorun yaşamadım, kitap 655 sayfa ve 3 günde bitirdim ama genele baktığımızda çok da bir olay olmadı. Savaş temasını çok sevmediğimden de olabilir ama ilk kitap benim için birçok açıdan daha iyiydi. Öte yandan vampir kitabı olmasına rağmen vampirliğe dair tek şeyleri güneşe çıkmamaları ve kanla beslenmeleri? Kaldı ki Oraya melez vampir olmasına rağmen kan da içmiyordu. Çoğu zaman vampir kurgusu okuduğumu unuttum bile yani sürekli savaş ve kandan ibaretti.
Ve en önemlisi de septimus bize ihanet etti, tanrı kemiğinden özel güç üretip ordumuzdan onlarca vampirin ölümüne sebep oldu ama en sonda Raihn ve Oraya tahta geçtikten sonra septimus un kaçtığını öğrendik. E hani intikam filan almıcak mıyız? Ya septimus yeni bi orduyla tekrar saldırırsa? Orası muallakta kaldı nedense anlayamadım.
Novella da okuduğumuz vale ve Lilith çifti de bu kitapta bayağı fos çıktı. Raihn ve vale in çok iyi dost olacağını sanıyordum ama Raihn salağı adamı ihanetle
Corpse Reader 
Veba 
Albert Camus Herkese merhaba, bugün size çok sevdiğim bir yazar ve filozof (aynı zamanda kaleci) olan Albert Camus'nün Veba kitabından bahsetmek istiyorum. Kitabın konusu, Bernard Rieux adlı doktorun evinin önünde bir sıçan ölüsü görmesi ve bu sıçan ölümlerinin tüm şehirde görülmesi ve artmasıyla insanların ölümüne neden olan bir veba salgını ortaya çıkması etrafında şekilleniyor. Salgının önce bireyleri sonra toplumu nasıl etkilediği; sağlık, yönetim ve savunma sistemi; insanların içinde bulundukları psikolojik durumlar ayrı ayrı çok ayrıntılı ve sağduyulu bir şekilde ele alınmıştı.
Başlıca birkaç karakterimiz vardı; bunlar doktor rieux, tarrou, memur grand, yaşlı cottard ve gazeteci rambert. Her birinin düşünce yapısı kendine hastı, farklı şeyleri savunuyorlar, farklı acılar çekiyorlar, farklı hayatlar yaşıyorlardı ama salgın tüm toplumu olduğu gibi onları da aynı amaç doğrultusunda birleştirmişti... bunu okuyunca anlayacaksınız. Karakterlerden en çok Tarrou'yu sevdim. Herkes umutsuz ve çaresizce salgına teslim olmak üzereyken onun çözüm yolu sunması ve bunun için elinden geleni yapması çok güzeldi. Doktor Rieux, normal Bi doktordan ziyade psikolog gibiydi. Herkesin ne hissettiğini anlıyor ve buna saygı duyup yardımcı olmaya çalışıyordu ( onca işinin arasında).
Hayatın acı da tatlı da birçok yönüne değinilmişti (bazı yerlerde gözlerim doldu ) Psikolojik tahlilleri olsun, toplumu yapısı olsun, bireylerin duyguları olsun her açıdan harika bir kitaptı. Yazı dili de çevirisi de müthişti. Ben kitabı çok sevdim. Herkese öneririm. Kitapla kalın.. Corpse Reader Veba Albert Camus
Herkese merhaba, aslında bu kitabı birkaç ay önce okumuştum ama inceleme yazmadığımı fark ettim ve okumak isteyenler bir fikir edinmek isteyebilir diye inceleme yazmak istedim. Kitabın konusundan bahsedecek olursam Dorian adında genç ve yakışıklı mı yakışıklı, zengin, küçük dağları ben yarattım havalarında gezinen bir adam. (Aslında çocuk da neyse). Basil diye bir ressamımız var. Basil ile dorian bir süredir arkadaşlar ama basil, doriana karşı romantik hisler besliyor ve bunu arkadaşı Lord Henry'e anlatıyor. Daha sonra Henry ve dorian da tanışıyorlar filan derken basil, uzun zamandır üzerinde çalıştığı dorianın portresini bitiriyor ve bunu onlara gösteriyor. Dorian, portresini gördüğü an gençliğine ve güzelliğine vuruluyor ve yıllar portresini yaşlandırırken kendisinin genç ve güzel kalmasını diliyor. Ve dileği gerçekleşiyor...
YORUM:
Kitabın fantastik kısmını çok sevdim ben. Dorianın yaptığı tüm kötülüklerin portresine yansıması ve bunu gördükçe yaşadığı korkular, bunalımlar, kayboluşlar çok güzel işlenmişti. Lord Henry başlı başına inanılmaz sinir bozucu bir karakterdi ciddden. Hep en iyisini ben bilirim, kadınlar şöyle, toplum böyle, erkekler böyle, basil öyle, tamam en çok sen biliyorsun kes artık dedim defalarca. Ve bence dorian ın o hale gelmesine sebep olan asıl kişi de oydu ve sonu ben hiç tatmin etmedi, neyse. Kurgunun yazım tarzını beğendim ama aradaki zaman atlamaları bazen kopukluk yaşattı bana. Onun dışında Oscar Bey'in yazımını çok beğendim. Kısacası Henry gibi adamlardan uzak durun. Aşırı beğendiğimi söyleyemem ama okunması gereken kitaplardan biri bu da. Kitapla kalın ..
