Fadime Dönmez

Fadime Dönmez
@FdmDnmz
Bu bana neyi çağrıştırdı…?
“Ondan sonra kentin her mahallesine, deyim yerindeyse birer “Çocuk Deposu” kurduruldu. Bu depolar, evlerinde bakacak kimse bulunmayan çocukların bırakılıp gereğinde tekrar alındığı kocaman yapılardı. Çocukların sokaklarda, yeşil alanlarda veya parklarda yalnız başlarına dolaşması kesinlikle yasaklanmıştı. Herhangi bir yerde bir çocuk görüldü mü, hemen biri onu alıp en yakın depoya götürüyordu. Üstelik böyle bir durumda anne ve babaları oldukça yüksek bir para cezası ödemek zorunda kalıyorlardı. Momo’nun arkadaşları da bu yeni uygulamadan kurtulamadı. Mahallelerine göre birbirlerinden ayrı depolara kapatıldılar. Artık buralarda akıllarına estiği gibi oynamalarına olanak yoktu. Oyunları onlara bakıcıları öğretiyor ve bu oyunlar hep yararlı bir hizmet şeklinde oluyordu. Ama bu şeyler olurken de bazı şeyleri unutmakları gerekmişti: Sevinmeyi, hayal kurmayı ve heyecanlanmayı unutmuşlardı.”
Alıntı
Reklam
“Eğer Allah kitabını başkasının yorumundan dinlemeni isteseydi o zaman adını okunan koymazdı,dinlenen koyardı. Müslüman’ım diyorsan alacaksın kitabı eline,kelime kelime her kelimede ne demek istediğini anlayarak okuyacaksın.Irkçılık,ayrımcılık,cana saygısızlık yoktur kitabımızda.Ümmet ayrımcılığı hiç yoktur.Var diyen onu oraya kendisi koymuştur.Her akşam bir cümle okusan kâfidir. Zaten öyle yoğun bir kitap ki bir kelimenin 9 farklı anlamı olabiliyor.Üzerine çok düşünmen,düşündüğünü anlaman lazım.Yoksa ben hatmettim diyenler var,anlamadıkları bir dilde makine gibi okuyorlar,sence bunun bir değeri var mı?Anlamadığın şeyi bin kere okusan anlamı var mı?”
Sayfa 459·Kitabı okudu