Yalnız trenler kalmıştı geride gözleri yaşlı
Napsınlar onlar demir raylara mahkumdular
Gidebilecekleri yere kadar gidip
Son istasyonda durup
Kalakalmışlardı.
Yeni bir vakte ererken
İstasyonda treni beklerken
Ben bir kara bulut gibiydim
Sen yağmur gibi
Sen trenden inecek olana ayarlıydın
Ben alıp başımı gitmek için oradaydım.