“Yumulmaya uğraşma ey gül, gonca olamazsın artık.”
Şu an incelemesini okuduğunuz bu kitap, benim için öylesine bir kitap değil.. Kitabımın beni bulduğu gün, bambaşka bir öneme sahip benim için..
"Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle
Ama her defasında geri döndüm seninle."
Fikrimce , şairimiz asıl kaçışın sevgiliden değil de insanın kendisinden , alışık olmadığı bu hâlinden, kaçmak olduğunu fakat bu çabalayışın her seferinde yenilgiyle sonuçlanışını üstüne üstlük sevgiliye duyulan aşkın daha da körüklenip içinden çıkılamaz bir hâle gelmesini bu dizelerle bize beyan etmiştir.
Ve yine aynı onulmaz yaraya bir başka dizeleriyle şöyle vurgu yapmıştır.
"kaçtım memleket memleket kurtulamadım,
peşime düştü gözleri."
Vesselam..
Canım şairimiz bu konuya hitaben bir diğer şiirinde de
“Anladım faydası yok uzak kalmanın artık
Seni kader çizgisiyle alnıma yazan Hak’tır”
diyerek aslında ne kadar kaçarsak kaçalım kaderimizden bir milim uzaklaşamayacağımızı da belirtmiştir. Onulmaz, sarılmaz yaramızın dermanı aslında ciğerimizi söküp atan o sevdaya sıkı sıkıya bağlanıp Rabbimize teslim olmaktır..
Şairimizle bir gün tüm bunları diz dize konuşabilmek duası ile..🥀
Tek mevsimlik zaman içinde bir kere gördüğüm, sevdiğimi sandığım (A)yı, 40 yıl sonrasına kadar uzaktan haberini almama rağmen bir daha görmedim ve düşünmedim.