Fadime Zengin
@Fdm_z
twitter.com/fadimee_z?t=cFu...
Sana yollar döşedim şair gönlümce..
Yavuz Bülent Bâkiler
Yavuz Bülent BâkilerTiaihl’23 • İühf
İstanbul
12 Aralık 2005
183 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sevgi Mektupları
“Yumulmaya uğraşma ey gül, gonca olamazsın artık.”
Şu an incelemesini okuduğunuz bu kitap, benim için öylesine bir kitap değil.. Kitabımın beni bulduğu gün, bambaşka bir öneme sahip benim için.. Beni az çok tanıyanlar, Yavuz Bülent Bâkiler’e olan hayranlığımı ve şiirlerine olan tutkumu bilir, her mısrada kendimden bir parça buluşuma şahittir. Bir gün önünden rastgele geçtiğim öylesine bir sahafın rafında parmaklarımı dolaştırırken, henüz kendisiyle tanışamadığım canım şairimin imzalı kitabı buldu beni.. Hem de dağbaşı yalnızlığı çektiğim, taş duvarlara sitemler ettiğim bir ânda. Asıl şaşırdığım nokta, imzaladığı kitabı hiçbir isme ithaf etmemiş. Sanki en başından beri beni bekliyormuş gibi, kitabın sahibi benmişim gibi..
Bu umulmadık tesadüfümü tevâfuk olarak adlandırdım ve kitabımı okumaya başladım..
Üstadımın, ölümüne kadar yanında olduğu Bayrak şairimiz Arif Nihat Asya’nın eşine yazdığı mektupların derlemesinden oluşan bir kitaptı. Yavuz Bülent Bakiler, mektupları derlemeden önce Arif Nihat Asya hakkında öyle güzel şeyler yazmış, öyle güzel anektodlara yer vermiş ki.. Eşi Servet hanımefendiyle de güzel bir röportaj yapmış ve mektuplara geçmeden Arif Nihat Asya’ya dair zihnimize bir çerçeve çizmiş. Ben şahsen eşine böylesine hayran bir kadının röportajıyla mektuplara girizgah yapılmasına çok sevindim..
Mektuplara gereken değeri verebilmek, o aşkı derinden hissedebilmek için mürekkebin kağıtla buluşma sebebi olan hanımefendinin, merhum eşi hakkındaki cümlelerini duymak beni bir hayli mutlu etti. Bu aşkın Servet Hanımda vücut buluşunu, 97 mektubun tekini dahi kaybetmeyip 67 yıl saklamasında görebiliriz. Ya da “Arif, gittiği her yerden şiirle dönen bir adamdı” diyişlerinden sezebiliriz.
Aşkı başka başka şairlerden, yazarlardan dinlemeyi severim. Çünkü aşkın hiçbir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gül-ü Bülbül
Aşk mıdır ki bî vefa güller elinden geceler
İnletip bülbülleri ta subh-u güya eyleyen
Neredeyse 2 buçuk haftada sindire sindire okuduğum bu kitap, Kara Fazlî’nin 2450 beyitlik Gül-ü Bülbül’ünün Türkçeleştirilmiş halidir. Kanuni Sultan Süleyman’ın oğlu Şehzade Mustafa’ya ithaf edilmiş olup, ithaf edilen kişiden de anlaşılacağı üzere Divan edebiyatının zirveye ulaştığı 16.yüzyıl harikalarındandır. Zaten Anadolu sahasında yazılan en iyi Gül-ü Bülbül mesnevisi seçilmiştir. Bana göre Kara Fazlî bu mesnevide alegoriyi arşa çıkarmıştır, hikayedeki tüm karakterler çiçek, mevsim, yıldız isimleri olup neredeyse tüm divan edebiyatı mazmunlarına yer vermiştir.
Gül-ü Bülbül, Fars edebiyatında da ilk Feridüddin Attar’ın Bülbülname’si ile başlamıştır. Asırlardır hiç önemini kaybetmeden günümüze gelmiş bu mazmun, tasavvufta da musikide de sıklıkla kullanılmıştır. (Bunu düşünürken bile kafamda Münip Utandı’nın “bülbül sesi var şarkıların nağmelerinde” sesi yankılanıyor..) Gül ile Bülbül’ün aşkını anlatan sayısız musiki eseri vardır; şiir, musiki, resim gibi birçok sanat dalının müşterek kahramanıdır.
Benim aşkım da apansız bir yağmurun altında,
“Bir kızıl goncaya benzer dudağın
Açılan tek gülüsün sen bu bağın.”
nağmeleriyle başladı. Bu sebeple Gül ile Bülbül hikayesine hep derin manalar, kara sevdalar yüklemişimdir..
Herkesin bildiği üzere gül, uğruna canlar verilen, her aşığına cefâ çektiren, güzelliği dillere destan sultandır. Herkesi mest eden, âleme nâm salan, şairin “ Bin yıl ömrüm olsa, kıyamet kopana dek her sözümde bin vasfını anlatsam onun bir kılını bile anlatmış olamam.” diye tasvir ettiği sevgilidir. Nazlıdır, edalıdır..
Bülbül ise hakiki aşıktır, sabrın vücut bulmuş halidir. Bir gül uğruna bağrı yanık halde inleyip duran, kalbi kırık, nefesi aşk kokan meftûndur.
Katre-i Matem
Müthiş bir İskender Pala romanı,
Gerçekten bu aralar okuduğum en iyi kitaptı sanırım. Şöyle kısaca özetlemeye kalksam sayfalar dolusu bir inceleme çıkar, üslubuna, kurgusuna hayranlığımı dile getirsem öve öve bitiremem. Alıp elime saatlerce bırakamayışımı mı anlatsam, olaylardan bağımsız gibi görünen ancak kitaptan asıl lezzeti almamı sağlayan derkenarlardan mı bahsetsem bilemedim. Gerçekten ne söylesem eksik kalır diye düşünüyorum.
Bir divan edebiyatı aşığı olarak çok kez İskender Pala'nın derlediği gazelleri, kasideleri okumuştum. Divan edebiyatından seçkileri barındıran kitaplarını da inceleme fırsatım olmuştu. Ancak romanlarına henüz bir adım atmamıştım. Okuduğum ilk romanı da Katre-i Matem oldu.
Romanımız, bağrı şerha şerha ayrılık derdiyle yarılmış, seherlerde gözyaşı dökmekten bitap düşmüş, sevdiğinin hayaliyle mest olan bir Kara Şahin'in, hubbı şedid konusunda ondan geri kalmayan can dostuyla ve sonrasında hayatlarına dahil olup davasına yardımcı olan gönüldaşlarıyla düştüğü macerayı konu ediniyor.
Romanın Lale Devrinde geçiyor olması da galiba beni büyüleyen noktalardandı. Dönemin siyasi ve sosyal olaylarına da az çok hakim olunca bende daha çok anlam kazandı ve olaylar arasında bağlantı kurup kavrayabilmem açısından fayda sağladı.
Hemen her kitaptan kendime bir pay çıkarmaya çalışırım. Çünkü okuduğumuz her cümle, izlediğimiz her kare, yaşadığımız her olay ister istemez belleğimizde yer eder. Bu kitaptan da bende kalıcı olmasını istediğim, kulağıma küpe edindiğim pek çok şey oldu ve bana çok şey kattı.
Tüm bir roman aşkı uğruna, sadakati uğruna, üstelik öleni geri getiremeyeceğini bile bile sevdiğinin katillerini arayan sevdalı bir yiğit etrafında şekilleniyor. Hal böyle olunca vazgeçmek dediğimiz şey aşka haksızlık değil mi diye düşündüm. En umutsuz anda
Yûsuf ile Züleyha
Sözlerin en güzeli Kuran-ı Kerim'de "ahsenül kasas" olarak adlandırılan; Taşlıcalı Yahyaların, Şeyyad Hamzaların, Hamdullah Hamdilerin mesnevilerine konu olan bu meşhur aşk hikayesini bir kez de Nazan Bekiroğlu'nun kaleminden okuduk. Uğruna binlerce beyit yazılan bu aşk yolculuğuna ne kadar yorum yapsam yetersiz ve nâkısalı kalacak elbet. Ancak çok kez okuyup dinlediğim, televizyonda izlediğim bu kıssayı incelemekten de geri durmak istemedim.
Her şeyden önce kitabın bende ciddi manada edebi zevk uyandırdığını söylemeliyim. Cümleler oldukça şiirvâri ancak anlam yoğun olmasına rağmen okuyucuyu yormayan bir anlatıma sahip. Nazan Bekiroğlu kaleminden dökülen kelimelerin ahenkle bir arada duruşu, manayla birleşince yer yer gözlerinizin dolması kaçınılmaz oluyor. Kıssaların en güzeli oluşundan mıdır, zâhiri aşktan bâtıni aşka geçişin en güzel örneklerinden olmasından mıdır bilmem, okuduğum en güzel kitaplar arasında olduğunu söyleyebilirim.
Hz. Yakub'un Yusuf'u aşırı sevmesini kıskanan kardeşlerinin planladığı tuzaklarla başladı, ve pazarda köle olarak satılmasıyla devam etti imtihan. Büyük bir bedele karşılık satıldığı yer, Züleyha'nın kucağıydı.
Hz. Yusuf, başta yalnızca eşinin bir hediyesiydi Züleyha'ya. Yalnızca bir köleydi. Ama Züleyha ilk görüşte anlamıştı yarım kalan parçası olduğunu. Varlığıyla bütün boşluklarını dolduracak olandı. Yine de hislerine sahip çıktı, onu yetiştirdi, sevgisiyle büyüttü. Ancak zaman geçtikçe duygularını içine sığdıramaz oldu. "Her şeyde Yûsuf'u görmeye başladıktan sonra, onun tarafından da görülmek ve bilinmek istedi."
Yûsuf'un gözleri, bir derin kuyuydu Züleyha'ya. Üstelik kardeşlerinin atıp terk ettiği kuyudan da derindi. O derinliği içine sığdırmaya çalışsa da beceremedi. Dipsiz kuyu, gün geçtikçe daha da derinleşti.
Yûsuf'un
Harman
Belki daha önce defalarca kez okudum şiirlerini, defalarca dinledim, bazılarını da hiç unutmamacasına hafızama kazıdım. Şimdi de tüm şiirlerini toplu halde okumak nasip oldu. Okurken de tüm kitabı alıntılayasım geldi, zor tuttum kendimi..
Sürekli aynı yerden burkulup bedenime ağır gelen bu gönülden çokça yorulduğum, hasretle demlendiğim oldu. Şairimi okudum, ben de kaçtım doludizgin atlarla.. Söylenmemiş sözler, yetim bırakılmış defterler oldu. Şairimi dinledim, ben de ince sitemler ettim taş duvarlara, sokaklara, yollara..
Oturup konuşmadan, hiç tanışmadan kalpten kalbe köprüler kuran bir şairdir benim için Yavuz Bülent Bâkiler. Samimiyetini, sıcaklığını hissettiğim, şiirlerinin hikayelerini başa sarıp sarıp dinlediğim, her dinleyişte kendim yaşamış kadar hüzünlendiğim bir şairdir. Hele bir şiiri vardır, saatlerce ağladığımı bilirim. Yalnız kendinin değil benim hislerimin de tercümanı olmuştur. O şiiri kendi sesinden dinleyip sevgili şairimin ses tonuyla ezberlemişliğim vardır.. Küçük, narin harflerle; kanayan devasa yaralara merhem olmuştur.
Okuyana Sivas'ın eski evlerini sevdirir, Üsküdar'ın sokaklarını dolaştırır, Anadolu sofralarının samimiyetini tattırır. Yüreğimizin şahdamarı Azerbaycan'dan, gönül destanımız Türkistan'a kadar ilmek ilmek işler sevgiyi. Nefes nefese soluyan trenlerin hüznünü yaşatır. Ölümün soğuk gerçekliğini de hatırlatır, aşkın yakan ateşini de yüreklerimizin orta yerinde hissettirir. Menzil menzil büyütür hasretimizi, yalnızlığımızın derinliğini hatırlatır.
Yavuz Bülent Bâkiler 'En sevdiğin şair kimdir?' sorusuna verdiğim cevaptır.
Öyle ki, doğum günümde arkadaşlarım çok sevdiğimi bildikleri için Yavuz Bülent Bâkiler'den kitap hediye etmişlerdir..
Kısacası kelimeleriyle gönül inşa eden bir şairdir benim için, kendisinin haberi olmasa da