“Keyfini bozma bayım;
Şenliklerimiz burada bitti.
Gördüğün oyunculara gelince
Sana dediğim gibi, onlar birer ruhtu ve
Hepsi eriyip havaya karıştı, o incecik havaya.”
Kendilerinin bir tek önderi, bir tek kafası olduğu için bizi de öyle sanıyorlar. On kişinin kafası uçurulsa onların sonu geldi demektir, ama biz özgür bir ulusuz. İçimizdeki insan sayısı kadar da düşünebilen kafa vardır bizde. Gereğinde önderler mantar gibi yerden biter.
Ah, bayanlar baylar, insan hiçbir şeyi, hiçbir kimseyi ciddiye almayınca yaşamak ne kadar da hüzün verici!
İşte bu nedenle Edward da Tanrı Özlemi duydu. Çünkü yalnızca Tanrı görünme zorunluluğundan kurtulmuştur ve yalnızca olmakla yetinir.
...
Tanrı' nın var olmadığını düşünüyor ve kendini kederli hissediyor. Ama o anda kederi öylesine büyük ki birdenbire varlığının derinliklerinden Tanrı' nın gerçek ve yaşayan yüzünün çıktığını görüyor. Bakın! Edward gülümsüyor!
Kendisinin de bütün bu gölge kişilerin bir gölgesinden başka bir şey olmadığıydı, çünkü zekasının bütün kaynaklarını sırf kendini onlara uyarlamak ve onlara öykünmek niyetiyle tüketiyordu.