Fatma D.
@Fdyigit
“Keyfini bozma bayım;
Şenliklerimiz burada bitti.
Gördüğün oyunculara gelince
Sana dediğim gibi, onlar birer ruhtu ve
Hepsi eriyip havaya karıştı, o incecik havaya.”
Lisans
Eskişehir
70 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Bir yaş almış kadının gözünden, bir genç bir kadının gözünden hayatlarını anlatmış. Gündelik bir dilde yaşlarına uygun bir Türkçe ile çok güzel aktarmış Şermin Yaşar. Zaten anlatımı o kadar içimizden ki yüm kitaplarında okurken: " Ya evet öyle de yapardık değil mi?" "Bunu ben de yaptım." gibi ifadeler kullanmamak elde değil. Bir de Şermin Yaşar' ın ayrıntılara dikkat eden bir yazar olması da ayrı güzelleştiriyor. Bir tarif nasıl bir romana karakter katar görüyoruz. Eline sağlık yine mükemmel bir iş çıkarmış.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yakışmadı!Edebiyat
Kitap Zülfü Livaneli' nin kalemi değil gibi. Olaylar yüzeysel anlatılmış. Anlatırken sıkılmış sanki. Donuk bir anlatım. Dilimize dimağımıza katacak bir şey yok. Her kitabında bir söz, bir kelime bir görüş katıyorken yazar, bu kitap sıfır. kitapta ele alınan dönem ve kişiler o kadar yüzeysel ki Selim ne iş yapıyor belli değil. 80' ler dönemini, dönemin baskı ve işkencelerinin anlatıldığı başka bir kitaba ayırın bütçenizi ve vaktinizi.
Gülsüm olmak.Edebiyat
Melisa Kesmez' in tüm öykülerini severek okudum. Her okuduğumda ne kadar bizden, beni anlatıyor diyorsun. Üslubunun sadeliği ve akıcılığı ile bir solukta okumalık güzel öyküler.
Melisa Kesmez yine yapmış yapacağını ve tamamen içimizden bir hikayeyi ele almış.
Küçük yuvarlak taşlar kitabında yine akıcı ve sade bir şekilde parçalanmış bir aileyi ve 3 kişilik ailenin her bireyinin bakış açısı ile 3 öykü yazmış. O öyküleri bir solukta okurken bir de anlatıcının ruh hali sirayet ediyor. Nergis konuşurken Nergis' in dilini, Elif konuşurken Elif' in dilini Mehmet konuşurken Mehmet' in dilini alıyorsun. İncecik bir kitap ama aynı öyküde geçen Gül teyzenin dondurma dükkanı gibi. Fındık kadar ama masallardaki ağaç kovukları gibi. Kapıyı açınca karşına küçük masalarda küçük kurabiyelerini ve küçük kupalarda süt içen bir tavşan çıkacak gibi.
Bir saatte okuyacaksınız belki ama hem üzülecek hem sevinecek, hem umutlanacak hem umudunuz kırılacak, hem sevecek hem nefret etmemeyi göreceğiz. Keşke hayata Gülsüm gibi bakabilsek! Hayat ne kadar güzel, dünya ne kadar yaşanılası olurdu.
Yaşamamayı tercih ederim1000Kitap
Katip Bartleby bir edebiyat tiplemesi. Hiçbir şey yapmamaya çalışan bir tipleme. Bir vicdan muhasebesi. İncecik bir kitap ama özlü söz gibi bir özlü kitap. Az sözle çok düşündürüyor yazar.
Yaşamamayı tercih edecek bir insanın dünyaya doğmasını anlatıyor.
Varoluşu sorgulatıyor.
Kitapta bahsedilen diğer katipler de ilginç tipler ve birer roman karakteri olabilecek kişiler. Ancak anlatıcının Bartlebey anlatmayı tercih etmesi; düşünce insanına, tutarlı kişiliğe dikkat çekme isteğini vurguluyor. Anlatacak bir şeyi olmayan, hiç olan bir kişiliği az ve öz olan hakkında bilinen şeyleri, kitabın kendini gibi az ve öz anlatıyor.
Yükselen hayatEdebiyat
Savaşlar ve getirdiği yıkımlar!
Almanya ve Nazi yönetimi!
Kitabın arka kapağında özet var. Özet yapmayacağım.
Kitap akıcı bir dille tüm gerçekliği ile içine çekiyor.
Suçlunun suçsuz, haklının nasıl suçlu ilan edildiğini, haksız yere yapılan şiddet içerikli sorgulamaları okurken sinirimden kitabı kaç kere kapatıp kenara bıraktığımı hatırlamıyorum. Bu kadar net gerçeklerden bahsedilirken hırslanmamak elde değil. İlahlaştırılan Führer ve onun Almanyası’ nda yaşamak için ya katil olmak ya da ispiyoncu olmak gerekliliği, bu şekilde kutuplaştırılan insanların bölünmüşlüğü. Kraldan çok kralcıların yarattığı uç noktalarda yaşanan hayatlar... Bazen çok tanıdık gelen yaşananlar...
Bir yaşlı çiftin elinden geldiğince tüm bu yaşananlara başkaldırısını anlatıyor Hans Fallada.
Aslında kitapta geçen Altı Farklı karakter üzerinden her birinin kendi küçük hayatlarında yaptıkları başkaldırıları. Fromm, Trudel, Eva, Kuno ve Quangel’ lar.
Özellikle kendi hallerinde bu hayatların ufak hareketlilikleri “ tek başıma ne yapabilirim ki?” Düşüncesindeki insanları harekete geçirmek için umut veriyor. Hapishanedeki bir opera şefi ile o hayatlara dokunan güzelikler de kitabın Kardelen bölümü bana göre. Ama kitabın asıl kardeleni Kuno ve onu - Bir genci, geleceği- değiştiren, gelecek için asıl umut ışığını yakan bir kadın: Eva Kluge oluyor.
Kitabın son bölümünde bir söz var:
“ Yazılanlar tüm aşağılamaların ve gözyaşlarının, tüm hüzünlerin ve ölümlerin üzerinde coşkuyla yükselen bir yaşama adanmıştır.”
Diyerek en iyi özeti de Hans Fallada kendisi yapıyor. Ölümler, gözyaşları, hüzünler, aşağılamalar sonuçta onurunu, hür düşünceni, geleceği kurtaran bir ışıktı diyor tüm kahramanlara ve selamını veriyor.
Tüm acıları çekenler yükselen hayatlar, sefayı sürenler ise yarınından bile emin değiller. Ölğme