Yazar:
John Steinbeck
Çevirmen:
Filiz Ofluoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
118
Basım Tarihi:
1993
İlk Yayın Tarihi:
1942
Yayınevi:
Varlık Yayınları
Orijinal Adı:
The Moon is Down
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789754341003
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Ay Batarken
1.851 okunmaSel Yayıncılık · Kasım 2016 · 110 s.
Ay Battı
118 okunmaRemzi Kitabevi · 21 Ekim 2010 · 118 s.
Ay Battı
85 okunmaBilgi Yayınevi · Aralık 1990 · 152 s.
Ay Battı
69 okunmaVarlık Yayınları · 1953 · 134 s.
Ay Battı
70 okunmaVarlık Yayınları · 1993 · 118 s.
Ay Battı
39 okunmaOda Yayınları · Kasım 1991 · 140 s.
Yorumlar ve İncelemeler
"Halk tutsaklıktan hoşlanmaz, Albay," dedi. "Onun için de asla boyun eğmezler. Özgür insanlar savaşa neden olmaz, fakat savaş çıkınca yenikken de dövüşürler. Hayvan sürüsü gibi bir öncünün peşinden koşan uluslar ise bunu beceremez. Onun için sürü insanları küçük çarpışmaları, özgür insanlar da savaşı kazanır. Er geç siz de bunu anlayacaksınız, Albay."
Almanların Norveç'i kuşatmalarını ve Norveç halkının kuşatmacılara karşı direnişini konu edinen bir kitap. Direniş temalı filmleri, dizileri ve kitapları seviyorum. Bu kitabı da beğendim. Tavsiye ederim.
Sessiz DirenişEdebiyat
Norveç'in yüz yıllardır barış içinde yaşamış bir kasabasının Alman askerleri tarafından işgal edilişi ve bunun özgür halk üzerindeki etkisini anlatan "Ay Battı" son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitaplardan biri olarak yeni yıla hızlı bir giriş yapmama vesile oldu...
Kitapla ilgili araştırma yaparken, 1943 yapımı bir film uyarlamasına rastladım ve heyecanla hemen izledim. O döneme göre başarılı olmasına rağmen bana göre yine de kitabın anlatımı daha etkileyici.
Steinbeck'in, herkesin tahmin edeceği tarihi kişiliği kitap boyunca ismini geçirmeden tam olarak anlatabilmesini bile ayrı bir alkış konusu olarak görüyorum.
İnsanların ve kasabanın yavaş yavaş nasıl değiştiğini, özgürlüğün baskıya nasıl tepki verdiğini, insan psikolojisinin derinliğini, sade ve sürükleyici bir anlatımla ve tabii ki büyük bir merakla okuyoruz...
Uzun zamandır kitaplığımda bekleyen, bazı kitaplar için hissettiğim ve bugün hikayemde paylaşırken sorduğum gibi "Ben sana nasıl bu kadar geç kaldım?" hissiyle bitirdiğim yeni yılın ilk kitabını, spoiler vermemek için ayrıntıya girmeden sonlandırırken "Fareler ve İnsanlar"dan daha çok sevdiğimi de buraya not olarak düşeyim.
Bol sürprizli ve keyifli bir yıl olsun.
Sevil Özdemir
Kitap, bir kasabanın askeri işgaliyle başlayan ve sessiz süren bir özgürlük mücadelesini anlatıyor, aslında bu tip hikâyelerde genellikle asıl gördüğümüz taraf ezilen ve işçiler olurken burda çoğunlukla hikâyeyi askerlerin tarafından görüyoruz ayrıca kitaptaki Sokrates'in Savunması'ndan alıntıları da çok beğendim, az sayfalı ama dolu bir eser, yazar, duyguları yansıtma, karakterleri işleme ve vereceği mesajı okuyucuya sunma durumunu yine ustalıkla işlemiş.
Çok beğendiğim, okumaktan keyif aldığım bir yazar ve yine harika bir kitabını okuduğumu düşünüyorum.
Puan vermedi·110 syf.·
2024 31. kitabı
John Steinbeck yaz(ş)ıyor.
İki farklı bakış açısını kurgusuyla, işgalciyi ve işgale uğrayan halkı bir maden kasabasında işliyor. 
Ay Batarken İşgal için gelenler askerleri, kasabanın yerlilerinin mücadelesini, Steinbeck üslubuyla bağımsızlığına ve özgürlüğüne düşkün bu kasabaya yolculuk yaptırıyor.
Uzun yıllardır savaş görmemiş bir kasabada yaşayan özgür insanların savaşmadan bir haber olan hayatlarına savaş karışırsa nasıl bir hayata dönüşür kişilikleri,bunu hep toplumsal dinamikleriyle, hem de bireyin özgürlüğüne verdiği önemi sürükleyici ve Steinbeck üslubuyla okuyusuna sunuyor yazar.
Yazarın retoriğinin standartlarında bir roman, anlattığı mücadele nazi Almanyasının altında ezilen Avrupa’da illegal olarak milyonlarca basılıp işgale uğrayan topluma bir ışık olarak sunulmuş ezilen toplumun gerilla taktiği uygulanmasına yardımcı olmuş bir eser…
Keyifli okumalar dilerim.Bir Steinbeck daha.. ve yine içimde birşeyler kaldı.·123 syf.·
10/10
2026 79. kitabı
Steinbeck yine yaptı yapacağını...
Benimmm canimmm John Steinbeck 'immm :)
Ay Batarken i bitirdim ve kitabın ardından uzun uzun düşündüm. Bu eserde beni en çok etkileyen şey ne savaş oldu ne de çatışmalar. İnsanlardı. (!)
Arkadaşlar tüm samimiyetimle söylüyorum Steinbeck'in karakterlerinde çok sevdiğim bir şey var: Onları okurken kurgu okuduğumu unutuyorum.
Iç ses: harbi ben okumuyor yaşıyorum:)
Bir süre sonra birinin derdine üzülüyor, diğerinin söylediği bir söze gülümsüyor, bir başkasına kızıyorum. Sanki aynı masada oturmuşuz da onları yıllardır tanıyormuşum gibi geliyor.
Bu kitapta da beni en çok düşündüren şey sorumluluk duygusu oldu. İnsan bazen bir unvan taşıyabilir, (asker Tonder, başkan Order) bir göreve sahip olabilir ama asıl mesele onu ne kadar içselleştirdiğidir.
Iç ses: sen bunu yapmayacaktın Tonder ama kızamıyorum da sana, haklı gerekcelerin var.
Ahh bir de yalnızlık meselesi var. İnsanların aynı dünyada yaşayıp birbirlerinin acılarını ne kadar farklı algılayabildiğini gördüm..Kendi yükümüzü taşırken karşımızdakinin yükünü göremediğimiz anları...
Iç ses: tamamen empati yoksunluğu..
Steinbeck'i bu yüzden seviyorum sanırım. Kahramanlar yaratmıyor, insanlar sunuyor. Kusurlu, kırılgan, güçlü, zayıf, neşeli, kederli insanlar...
Iç ses: iyisiyle kötüsüyle sevdiriyor arkadassss :)
Kitabı bitireli saatler oldu ama bazı karakterler hâlâ zihnimde yaşamaya devam ediyor. Bence iyi edebiyat tam olarak bu, kitap bitiyor ama insanlar gitmiyor!
Bir solukta okunacak ama bitince epey düşündürecek bir eser arıyorsanız doğru yerdesiniz, overlokçunuz ayağınıza geldi, pardon Steinbeck:)
Aman kaçırmayın stoklarla sınırlıdır diyeceğim ama değil.
Şimdi başka kitabına aşırı bir iştahla gidiyorum
Tutmayın küçük enisteyi :)))
Sevgiler.
Keyifli okumalar.
John Steinbeck 'immm :)
Ay Batarken i bitirdim ve kitabın ardından uzun uzun düşündüm. Bu eserde beni en çok etkileyen şey ne savaş oldu ne de çatışmalar. İnsanlardı. (!)
Arkadaşlar tüm samimiyetimle söylüyorum Steinbeck'in karakterlerinde çok sevdiğim bir şey var: Onları okurken kurgu okuduğumu unutuyorum.
Iç ses: harbi ben okumuyor yaşıyorum:)
Bir süre sonra birinin derdine üzülüyor, diğerinin söylediği bir söze gülümsüyor, bir başkasına kızıyorum. Sanki aynı masada oturmuşuz da onları yıllardır tanıyormuşum gibi geliyor.
Bu kitapta da beni en çok düşündüren şey sorumluluk duygusu oldu. İnsan bazen bir unvan taşıyabilir, (asker Tonder, başkan Order) bir göreve sahip olabilir ama asıl mesele onu ne kadar içselleştirdiğidir.
Iç ses: sen bunu yapmayacaktın Tonder ama kızamıyorum da sana, haklı gerekcelerin var.
Ahh bir de yalnızlık meselesi var. İnsanların aynı dünyada yaşayıp birbirlerinin acılarını ne kadar farklı algılayabildiğini gördüm..Kendi yükümüzü taşırken karşımızdakinin yükünü göremediğimiz anları...
Iç ses: tamamen empati yoksunluğu..
Steinbeck'i bu yüzden seviyorum sanırım. Kahramanlar yaratmıyor, insanlar sunuyor. Kusurlu, kırılgan, güçlü, zayıf, neşeli, kederli insanlar...
Iç ses: iyisiyle kötüsüyle sevdiriyor arkadassss :)
Kitabı bitireli saatler oldu ama bazı karakterler hâlâ zihnimde yaşamaya devam ediyor. Bence iyi edebiyat tam olarak bu, kitap bitiyor ama insanlar gitmiyor!
Bir solukta okunacak ama bitince epey düşündürecek bir eser arıyorsanız doğru yerdesiniz, overlokçunuz ayağınıza geldi, pardon Steinbeck:)
Aman kaçırmayın stoklarla sınırlıdır diyeceğim ama değil.
Şimdi başka kitabına aşırı bir iştahla gidiyorum
Tutmayın küçük enisteyi :)))
Sevgiler.
Keyifli okumalar.
Nobel ödüllü yazar John Steinbeck'in “Ay Battı” adlı kısa romanı, ilk kez 1942 yılında yayımlanan eser, işgal hikâyesi anlatsa da aslında özgürlük, direniş, insan onuru ve iktidarın kırılganlığı üzerine güçlü bir politik alegoridir.
“Ay Battı”, savaşta edilen bir kasaba halkı üzerinden, insan ruhunun zorbalık karşısındaki direncini anlatan evrensel bir özgürlük manifestosudur. Steinbeck, adı verilmeyen bir ülke ve belirsiz bir coğrafyada, savaşın yalnızca cephelerde değil, insanların vicdanlarında da yaşandığını gösteriyor. İşgalciler silahın gücüne sahip olsalar da halkın hafızasını, onurunu ve özgürlük arzusunu ele geçiremezler. Kitapta dikkat çeken en önemli unsur, direnişin büyük kahramanlıklardan değil, sıradan insanların sessiz cesaretinden doğmasıdır. Steinbeck, baskının arttıkça korkuyu değil, dayanışmayı büyüttüğünü ustalıkla işliyor. İşgalciler zamanla anlarlar ki bir toprağı ele geçirmek mümkündür; ancak bir halkın ruhunu teslim almak neredeyse imkânsızdır. Özgürlük kavramı romantik bir ideal olarak değil, insanın varoluşunun ayrılmaz bir parçası olarak işlenmiş. Yazarın sade fakat son derece etkili dili, karakterlerin psikolojik çatışmalarını derinleştirirken okuyucuyu da ahlaki bir sorgulamanın içine çekiyor. “Ay Battı”, savaşın yıkıcılığını anlatırken umudu kaybetmeyen, zulmün geçici ama insan onurunun kalıcı olduğunu hatırlatan güçlü bir roman.
özgür bireyler, esir ruhlara karşıEdebiyat
“ -Evet,dünyada mümkün olmayan tek iş, yapılamayacak tek şey.
-Neyi kastediyorsunuz?
-Bir insanı mutlak olarak sindirmeyi. “
Ay Batarken - John Steinbeck
Adı bilinmeyen ülkeden selamlıyor bu defa bizi yazar… Salinas Vadisi’nin enginliklerinden alışık olduğumuzun aksine bu defa adı bilinmeyen bir ülke seçilmiş mekan olarak. Genelgeçerlik noktasında bence doğru da bir seçim olmuş. Kömür madenince zengin olan ülke toprakları bir başka ülkenin iştahını kabartıyor ve bir gece ansızın deniz yoluyla işgale uğruyor. Hoş biz ilk etapta her ne kadar ‘bir gece ansızın’ desek de ülkedeki ajanlık faaliyeti ve bu sayede gafil avlandığını ilerleyen sayfalarda öğreniyoruz.
Uzun zamanlar boyunca mutlu mesut hayat süren bu halk öylesine uzak kalmış ki bu har huydan neredeyse savaşmayı unutmuş durumda oysa ki. Bu sebeple de işgale nasıl tepki vereceklerini bilmiyorlar. Dahası, işgal kuvvetleri de çok kolay gerçekleştirdikleri bu işe şaşırıp kalıyorlar.
II. Dünya Savaşı döneminde bazı referanslara göre ısmarlama yazılmış olarak nitelendirilen bu novella, savaş psikolojisini anlama noktasında güzel bir kesit sunuyor okura. Gerek işgal edenler gerekse maruz kalan halk için yapılan psikolojik çözümlemeler; bir yandan demokrasi içerisinde özgür bir hayat süren toplumun ortak karar alma noktasındaki reflekslerine verirken nazarımızı bir yandan demir yumruk yöntemindeki bir toplumun bireyi olarak liderin her sözünü her eylemini ‘amasız fakatsız’ kabul etmek zorunda kalanların incelenmesi kitabı değerli kılan etkenler oluyor.
Kitabın serim, düğüm ve çözüm geçişler fazlaca iyi işlenmiş ve bitişi Sokrates’in Savunması’ndan bir göndermeyle bitirmesi de benim için nokta atışı bir güzellik olmuş durumda.
Karalamamı şu alıntıyla
Ay Batarken - John Steinbeck
Adı bilinmeyen ülkeden selamlıyor bu defa bizi yazar… Salinas Vadisi’nin enginliklerinden alışık olduğumuzun aksine bu defa adı bilinmeyen bir ülke seçilmiş mekan olarak. Genelgeçerlik noktasında bence doğru da bir seçim olmuş. Kömür madenince zengin olan ülke toprakları bir başka ülkenin iştahını kabartıyor ve bir gece ansızın deniz yoluyla işgale uğruyor. Hoş biz ilk etapta her ne kadar ‘bir gece ansızın’ desek de ülkedeki ajanlık faaliyeti ve bu sayede gafil avlandığını ilerleyen sayfalarda öğreniyoruz.
Uzun zamanlar boyunca mutlu mesut hayat süren bu halk öylesine uzak kalmış ki bu har huydan neredeyse savaşmayı unutmuş durumda oysa ki. Bu sebeple de işgale nasıl tepki vereceklerini bilmiyorlar. Dahası, işgal kuvvetleri de çok kolay gerçekleştirdikleri bu işe şaşırıp kalıyorlar.
II. Dünya Savaşı döneminde bazı referanslara göre ısmarlama yazılmış olarak nitelendirilen bu novella, savaş psikolojisini anlama noktasında güzel bir kesit sunuyor okura. Gerek işgal edenler gerekse maruz kalan halk için yapılan psikolojik çözümlemeler; bir yandan demokrasi içerisinde özgür bir hayat süren toplumun ortak karar alma noktasındaki reflekslerine verirken nazarımızı bir yandan demir yumruk yöntemindeki bir toplumun bireyi olarak liderin her sözünü her eylemini ‘amasız fakatsız’ kabul etmek zorunda kalanların incelenmesi kitabı değerli kılan etkenler oluyor.
Kitabın serim, düğüm ve çözüm geçişler fazlaca iyi işlenmiş ve bitişi Sokrates’in Savunması’ndan bir göndermeyle bitirmesi de benim için nokta atışı bir güzellik olmuş durumda.
Karalamamı şu alıntıyla
Madencilikle uğraşan, kendi halinde yaşayan kasaba halkı bir sabah farklı bir manzaraya uyanır. Kasabaları düşman kuvvetleri tarafından işgal edilir. Oysa kasaba halkı savaşmayı bile bilmez. İşgal kuvvetlerinin amacı kasabadaki maden yataklarını sömürmektir.
Kitap bu şekilde başlıyor. Devamında Steinbeck bir yandan kasabalıların çaresizliklerini, içine düştükleri durumdan kurtulma çabalarını anlatırken, diğer yandan da işgalci askerlerin yabancı topraklardaki insanları dize getirirken yaşadıkları zorlukları, ruh hallerini, memleket hasretlerini anlatıyor.
Tam olarak Steinbeck standartlarında bir roman değil belki ama yine de güzel. Özellikle savaş karşıtı bir kitap olması onu daha da değerli hale getiriyor bence.
Ay Batarken
Geçimini madencilikle sağlayan, uzun yıllardır savaş görmemiş bir kasaba, askeri bir birlik tarafından ansızın işgal edilir. Şansa bakın ki o gün kasabayı koruyacak tüm kolluk kuvvetler dışarıda düzenlenen bir eğlencededirler. Yıllardır savaş görmeyen, huzurla yaşayıp giden halk başlarda ne yapacağını, ne düşüneceğini bilemez. Kasaba dışında haberleşme de tamamen kopmuştur. İşgalcilerden öğrendiklerine göre tüm vatan işgal altındadır...
Yıllarca özgür yaşadıktan sonra birden işgal altına girmek, kapana sıkışmış gibi hissetmek ne kadar kötü. Üstüne birde çok güvendikleri birinin işgalcilerle işbirliği yaptığını öğreniyorlar... Peki böyle bir durumda sizce bu halk işgale direnmiş midir yoksa sessiz mi kalmışdır ?
Bir tarafta da halkı işgal eden, memleketlerinden uzakta, ne zaman döneceklerini bilmeyen, kendilerine söyleneni yapmak zorunda olan askerler var...
Steinbeck bu kitabında; işgale iki tarafın da gözünden bakmış, ruh hallerini başarılı bir şekilde aktarmıştır. Kısa, bir o kadar da etkileyici bir eser. Kitabın sonunda Sokrates'in Savunması'na yer vermesini ayrıca sevdim, okumanızı tavsiye ederim
Savaş görmemiş, savaşın ne olduğunu anlamamiş, sadece geçimini madende çalışarak kazanan bir halkın ( ihanetçileri saymıyorum) nasılda direndiklerini okumak çok güzeldi.
Belediye Başkanı Orden, kasabanın doktoru Winter ve aşçılar Annie ile Molyy'nin halka asla ihanet etmemelerini ve halktan kopmamaları ayrı bir gurur duyuyorucuydu. Mücadeleyi her zaman özgür insanlar kazanacak...
Reklam
Yazar Hakkında
John SteinbeckYazar · 47 kitap
John Steinbeck, (27 Şubat 1902 - 20 Aralık 1968) ABD'li yazar.
27 Şubat 1902'de Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaleti Salinas kentinde doğdu. 20 Aralık 1968'de New York'ta yaşamını yitirdi. 1940 Pulitzer Ödülü ve 1962 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi gerçekçi roman-öykü yazarı.
Bir ırgat ailesinin çocuğudur. Babası Prusyalı, annesi ise İrlandalı göçmen bir aileye mensuptur. Yaşıtları gibi o da küçük yaşlarda çiftçilik yaptı. 1920-1926 arasında aralıklarla Stanford Üniversitesi'ne devam etti. Öğrenimini sürdürebilmek için duvarcılık, boyacılık, kapıcılık, eczacılık gibi işlerde çalıştı. Okulu bitiremedi. Öğrencilik yıllarında başladığı yazmayı sürdürdü. Irgatlık ve işçilik yaparken edindiği deneyimler, eserlerinde işçilerin yaşamlarını gerçekçi bir dile anlatmasına büyük katkı sağladı. İlk romanlarından başlayarak hep işçileri, yaşam koşullarını, ilişkilerini anlattı. İlk kitabı " Altın Kupa " (1929). 1936'da yayınlanan "Bitmeyen Kavga"da tarım işçilerinin grevi ve bu greve önderlik eden iki Marksisti anlattı. Amerikan çalışma sistemine keskin eleştiriler yöneltti. Üçüncü kitabı "Fareler ve İnsanlar" 1937'de yayınlandı. Bu kez iki göçmen işçi arasındaki garip ve karmaşık ilişkinin öyküsünü anlatıyordu. Kendisine "Pulitzer Ödülü" getiren ünlü romanı "Gazap Üzümleri" 1940'ta sinemaya aktarıldı. II. Dünya Savaşı yıllarında daha çok ideolojik eserler verdi. İzleyen yıllarda politikadan uzak, eğlendirici yanı ağır basan duygusal öğelerin de yer aldığı eserler ve senaryolar yazdı.1962'de edebiyata katkılarından dolayı Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.
