Guzel kitap bazen kahramani dinlerken kendimi goruyorum ben de konusmam bazen fazla soyleyecek sozum olmaz ya da bos bir dusuncenin etrafinda gezinmem.hayat akiyorken topluma duyarsiz da yasamizligim vardir simdi uzuluyorum aslinda.kendimi anlatmam gerekmis..kitaptaki tasvirler gozumde canlanirken haz duyuyorum sicak ve teri hissettim gordum resmen insanlarin yuzunde.gezdigi sokaklari unutmamak icin kahraman hayal ediyor ancak bunalimdan kendi ile konusmaya baslamis bunu fark ettigi an inanilmazdi.akiyor akiyor derken cat sesi aklimin flashlarini yakti.avukatin eline dokunusu can alici sahnesilerden biri.o anda aliyor olum soguk kokusunu..