"Yoksullar Hanı"
(Fransızca özgün adı: L’Hôpital, Türkçeye “Yoksullar Hanı” olarak çevrilmiştir), 1996 yılında yayımlanmış otobiyografik nitelikli bir anlatıdır.
Yazarın hastanede geçirdiği bir süre boyunca gözlemlediklerini, hastaların hayatlarını ve sınıfsal eşitsizlikleri etkileyici bir dille işlediği eseridir.
Kısaca eseri İncelersek;
"Yoksullar Hanı", bir hastane koğuşu üzerinden sistemin insanlara nasıl davrandığını gösteren bir mikrokozmostur. Yazarımız Jelloun, burada yalnızca fiziksel hastalıkların değil, toplumun ruhsal ve sosyal hastalıklarının da teşhisini koyar.
Kitapta bir yazarın gözünden diğer hastaların hayatına dokunuruz: fakirler, dışlanmışlar, terk edilmişler, umutsuzlar...
Yazarımızın dili yalın ama etkileyicidir. Gerçekçilikle şiirsellik arasında gidip gelen anlatımı, okuyucuda derin bir empati yaratır. Öykü, bazen Kafkaesk bir umutsuzluk taşırken bazen de insani dayanışmanın sıcaklığına sığınır.
Tahar Ben Jelloun Fas asıllı Fransız yazar, şair ve düşünürdür.
1944’te Fès’te doğmuş, eserlerinde sıklıkla göç, kimlik, kültür çatışması ve yoksulluk gibi temaları işlemiştir.
sözcüklerim varmıyor uzaklarına
birer birer düşüyor bütün öpmelerim
ağır yenilgiler alarak …
adresinde yokluğunu kıyamet bilerek
sadece susarak özlüyorum seni
hiç tanımadan, ne garip …
sadece susarak özlüyorum seni
hiç tanımadan, ne garip
sense uzak, çok uzakta
bir deniz gibisin resimlerde
dokunsan dersim olur, göçerim mecburen
duydum çok sonradan, adın önemli değil
acın aynı tadı veriyor …
adresinde yokluğunu kıyamet bilerek
sadece susarak özlüyorum seni
hiç tanımadan, ne garip …
işte buna bıçak çekiyorum
Şimdi adı yok, hiç bir sevgilinin
zaman zaman değil şimdi
yalniz benmiyim bu ahir zamanda
derviş Mekânına aşk ile cağıran
bu ahir zamanda …
Fadıl Öztürk
Anısı önünde saygıyla 🙏😢