Kitabı okurken aslında yetişkin olarak ‘biz ağladığımızda etrafımızdaki insanlar ne bekliyoruz’ bunu akılda tutarsak her şey çözülüyor. Benim kitapta beğenmediğim nokta kendi yazdığı kitabı kaynak olarak gösterip, kendi gerçekliği içinde bilimselmiş gibi davranması. Kitap hiç bilimsel değil. Sonunda kaynak olmasına rağmen o kadar güvenilmez ve taraflı bir şekilde ele alınmış ki gerçek doğruyu bulmakta zorlanıyorsunuz. Kolik tıbben bir hastalık. Yazarın çocuğu da kolik olmadığı için heralde ‘bırakın ağlasınnn ağlamaya ihtiyacı var demek kiii’ şeklinde bir yaklaşım öne sürüyor. Çocukların tabi ki stresli durumlarda ağlayarak rahatladığı bir gerçek. Ancak 4 saat avaz avaz ağlayan bir çocuğun herrrr akşam aynı saate ağlarken aileler zaten çocuklarına sarılıyor teselli ediyor ancak bir yerden sonra acaba doğru yapmıyor muyum diye paniğe kapılıyorlar. Tavsiyem, kitaptan alacağınızı alın ama her dediğine de çok güvenmeyin :)