Genel olarak sürükleyici ve merak uyandırıcı. Sonu da güzeldi bence. Gelişen teknolojiyi de düşündürttü. Sadece okuyup eğlenilecek bir kitap da değildi. Sadece birkaç konuda ne olacağı tahmin edilebiliyordu o yüzden 1 puan kırdım ama yine de okuması keyifliydi
Reklam
Okuması keyifli, konusu ilgi çekici olduğu için sürükleyici de. Ben yazarın terapilerde böyle konuştuğunu düşünmüyorum. Danışanı azarlamaktan bile bahsediyor ve azarladığını kabul de ediyor. Hiçbir psikoterapist danışanı azarlamaz. Gerçekten azarlıyorsa ciddi sıkıntı var demektir. Ama bence kitap için böyle uydurulmuş. Misal bir yerde kadın bir şey anlatıyor sonrasında ‘şimdi benim şöyle şöyle olduğumu düşünüyorsunuz kesin’ diye aslında korkusunu söylüyor. Danışan zar zor kendi düşüncesini söylemiş ve karşısındakinin onu hor görmesinden korkarken Gülseren diyor ki ‘içimi mi okudun tam da öyle düşünüyordum’. Danışan da korkusunun doğru olduğunu düşünüp korkusunu derinleştiriyor. Yani demem o ki kitaplarını okuyun ama terapisine gitmeyin :)
Sosyal medyanın abarttığı bir kitap olmuş. Birkaç yer dışında genel olarak okurken çok sıkıldım. İşçi sınıfını, kolejlerde okumuş yurtdışı eğitimi almış ‘beyaz Türklerin’ anlatmasından kaynaklanan bir yavanlık var kitapta. Duygular içinize işlemiyor. Bazen bir cümle okursunuz içiniz cız eder, o yok işte. Bir de bazı bölümleri başka biri yazmış gibi bir dili var. Sanki kitabın 2 yazarı varmış gibi cümlelerin yapısı birbirinden farklı geldi. 2 günde okunacak bir kitabı 1 haftada zor bitirdim merak uyandırmadığı için. Ama edebi dil de yoktu. Bazen cümlelerin güzelliği okumana sebep olur, konunun gidişatı değil. Öyle aşkla altını çizdiğim cümle de pek olmadı. Sonuç olarak tavsiye etmem. Bir ömrü hayatımız ve okunacak çok fazla güzel kitap var, daha satın almadıysanız başka kitaplara göz atın derim :)
