Reklam
Seni çok üzdüler mi diye sorduğumda gözlerini kaçırıp uzaklara dalıp beni kimse üzemez dedin ya, işte orda anladım seni ne kadar çok üzdüklerini. Benim yanımda güçlü gözükmek zorunda değildin. Seni her halinle sevmiştim.
spoiler
Kadının en büyük düşmanı yine kadın, bak kuyusunu kazmak için yer arıyor diye okurken beklenmedik bir son. Aldatılan kocanın fedakarlığı. Öte yandan eski bir aşkın evliliğe rağmen bitmemesi. Ancak diğer insanların gözünden de anlatılsaydı o zaman bütün taşlar yerine otururdu. Kafamdaki soru işaretleriyle kitabın kapağını kapatmak beni üzdü.
spoiler
Savaslara karsi guzel bir bakis açısı. Yıllar önce 20 yaşındaki Türk bir kız bildiri yayınlamıştı. Bildirinin teması ‘benim ırkım yok ben sadece insanım. Hiçbir ideoloji ve siyaset için kimseyle savaşmayacağım kimseyi öldürmeyeceğim’ idi. Coğrafyamız için biraz zor olsa da, herkes savaşmayı reddetse, dünyayı bu kanlı yarınlardan kurtarabilir miyiz? Güzel bir ütopya. Öldürdüğün kişi de insan değil mi? Peki geride bıraktıkların? Bu kitap bana tekrar bunları düşündürdü. Sevdim o yüzden tavsiye ederim :)
