Victor Hugo idamı ve bir idam mahkumunun yaşadığı hissiyatı, idama mahkum edilmiş birinin gözü ile paylaşıyor bizlerle.
Bence böyle başyapıtlar yazıldığı dönem içinde daha büyük bir önem kazanıyor. Çünkü idam mahkumunu izlerken eğlenen bunu bir bayram havasında yaşayan, acıma ve affetme duygusundan yoksun ,bu durumu merasim haline getiren bir toplum vardı o dönemde.
Dönemin Fransa’sında idam cezalarının artması ve giyotin seslerinin yükselmesi üzerine yazılmış muazzam bir klasik.
En çok da minik kızı ile yaptığı konuşma beni çok etkiledi belki de kitabın en hissiyatlı bölümü burasıydı.