Seyit Ulutaş
@Felanoy
“Uç durumda —tam eşitlikte—, özlem ile sevginin
nitelikleri çakışır : özlemek, sevmektir; sevmek de,
özlemek — aralarında da bir fark yoktur...”
5 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
İçlerinde, cimriliği ve parası çalınacak korkusuyla, ölmüş anneleri uyanmıştı. Para ölümü zehirlerse, ölümden bir tek öfke çıkar. Tabutların üzerinde insanlar dövüşür.
“Özlem, özleyenin özlenen ile yeniden buluşma olasılığı arttıkça, ya da zamanı yaklaştıkça, —garip ya işte—, azalacağı yerde, çoğalır...
Özlemi azaltabilecek tek şey, çünkü, özlenenin
kendisidir — özleyenin 'kollarında', kanlı-canlı, orada, olması...
Özleme tek çare, özlemin, artık, olamamasıdır —
yoksa, özlem, hep, vardır...
Özlem, hep...”
“En temel özlem, özlenen (daha / henüz / hâlâ...)
özleyenin yamndayken başlayan özlemdir — yoksa,
özlenen daha özlenmemişken; henüz "burada"yken;
hâlâ özleyenin yamndayken, duyulmayan özlem,
neye yarar ki...
Özlem, özleneni, özlenmesi gerekmezken de
özlemektir.”
“Özlem sana öteki duygularının ölçüsünü ve derecesini açıkeden duygudur — neyi nasıl ve ne kadar
istediğini; kimi nasıl ve ne kadar sevdiğini...
Özlem, isteminin ve sevginin, mihenk taşıdır.
Özlemin, ölçündür.”
“Özlem ile sevginin temel ilişkisi, özleyenin aynı zamanda özlenen; özlenenin de aynı zamanda özleyen
olduğu durumlarda belirir:
Orada, özlemin bu ikili-karşılıklılığı, yoğunluk olarak ne kadar eşit düzeydeyse, o iki kişi arasındaki sevgi de
o kadar büyüktür.
Uç durumda —tam eşitlikte—, özlem ile sevginin
nitelikleri çakışır : özlemek, sevmektir; sevmek de,
özlemek — aralarında da bir fark yoktur...”