Feray Zarifoğlu
@FerayZarifoglu
...Oturdu yine çocukluğunun kıyısına usulca içinden bi ah çekti keske dedi...
Şu anda okuduğu kitaplar
Beni sensizlige mahkum ettiğin bu gecenin sabahi olur mu...
Doğan güneş aydinlatir mi içimde ki zifiriliği...
Feray Zarifoğlu.
Reklam
Şehrin ıslak sokaklarında kayboluyorum.
Sırılsıklam oluyorum karabulutlara inat.
Şemsiye tutan kalabalığa dalıp kapatıyorum gözlerimi... Içim acıyor...saklıyorum seni...
Insanlar geçip gidiyor da kimse görmüyor bizi.
Sahi görmüyormusun sen de bizi.
Sırılsıklam ağlıyorum Yagmur da gözyaşlarıma ortak oluyor.
Neden mi ağladığımı merak ediyorsun
Nedeni ni yazdiklarim da hissederse bu kalbin hürriyetine kavuşmuştur düşlerim...
Feray Zarifoğlu.
Oturduğum sedirden pencereme yoneldigim de gunlerdir su vermediğim feslegenim hatırıma düşüyor.
Unuttuğum gunlerin özrünü dilercesine ikram ediyorum suyunu..
Bırakmıyor beni aramız gayet iyi dokunduğum da tekrar bahşediyor o muhteşem kokusunu
Ruhumu dinlendiriyorum ödül olan kokusu ile...
Feray Zarifoğlu.
Ruhları birbirine öyle karışmıştı ki, birbirlerinden geri almak isteseler, hangisinin kendilerine ait olduğunu anlamayacaklardı.
Hassas insanlar kimseyi rahatsız etmemek için hayatı parmak uçlarında yaşar. Ses yapmadan hayata devam eder çünkü bütün gürültü içindedir.
Reklam